ေရႊလီသား(မဘိမ္း)

Loading...

Saturday, 4 February 2012

စစ္ဟာ ပြဲဟုတ္မဟုတ္ Page 2 of 3

“စစ္” ဆုိတာဟာ “ပဲြ” ရဲ႔ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ပရိသတ္မ်ား စုေ၀းရာ သဘင္၊ လူအမ်ားစုေ၀း ဆင္ႏဲႊေသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အခမ္းအနားလည္း မဟုတ္ျပန္ေတာ့ ဆရာ၀င္းျမင့္ ရဲ႔ ေမးခြန္းကို “စစ္ဟာပြဲ မဟုတ္ပါ” လုိ႔ ေျဖရေတာ့ မလားဆုိၿပီး စဥ္းစားမိပါတယ္။ “စစ္ပြဲ”ဟာ သဘင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အခမ္းအနား မဟုတ္ေပမယ့္ ပရိသတ္၊ လူ အမ်ားပါ၀င္ ဆင္ႏႊဲရတာ ျဖစ္ျပန္ေတာ့ “ပဲြ” အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိခ်က္ႏွင့္ ေဘာင္၀င္ျပန္ပါသည္။ “စစ္ပဲြ” လုိ႔ ေခၚၾကတာက ဒီ အယူအဆေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္ ေကာင္းတယ္လုိ႔ စဥ္းစားမိျပန္ေရာ။ အစဥ္အဆက္ “စစ္ပဲြ” လုိ႔သာပဲ ေခၚခဲ့၊ ေျပာခဲ့တာကုိ ယခုမွ ဘယ္လိုႏွင့္ ဘယ္လုိ ဒီေမးခြန္း ေပၚလာရတာလဲလုိ႔ ဆက္ၿပီး ေတြးမိျပန္ တယ္။ အစဥ္အဆက္ ေျပာ႐ိုးေျပာစဥ္ စကား၊ အသံုးအႏႈန္းကို ကဗ်ာဆရာက လက္မခံႏုိင္ဘဲ ေမးခြန္း ထုတ္လာတယ္ မဟုတ္လား။ “သဘင္” စကားလံုးရဲ႔ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိခ်က္ ကို ရွာၾကည့္ျပန္တယ္။ ျမန္မာ အဘိဓာန္က “သဘင္” စကားလံုးကို ဒီလုိ ဖြင့္ဆုိပါတယ္။ -သဘင္ = နာမ္၊ အစုအေ၀း၊ အခမ္းအနား၊ ပြဲလမ္း။ သဘင္လည္း မဟုတ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အခမ္းအနား အျဖစ္လည္း မရည္ရြယ္ပါဘဲႏွင့္ “ပြဲ” လုိ႔ ေခၚၾကတာေတြ အမ်ားအျပား ရွိပါတယ္။ ဥပမာ ဘာသာေရး ကိစၥမ်ားမွာ ဗုဒၶပူဇာေနယ်ပဲြ၊ ကထိန္ပဲြ၊ တရားပြဲ စသည္ျဖင့္ ေခၚေ၀ၚၾကတဲ့ ပဲြေတြ ရွိပါ တယ္။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး၊ တဖဲြ႔ႏွင့္တစ္ဖဲြ႔ အႏုနည္းႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတာေတြကိုလည္း “ပဲြ” ကိုလည္း ေခၚၾကတယ္။ အေျပးၿပိဳင္ပြဲ၊ ေလွၿပိဳင္ပဲြ စသည္ျဖင့္ ေပါ့။ အၾကမ္းနည္း ပါ၀င္တဲ့ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈေတြမွာ လည္း “ပဲြ” စကားလံုးကိုပဲ သံုးၾကျပန္တယ္။ တိရစၦာန္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တုိက္ၾကက္ျခင္း တုိက္တဲ့ ၿပိဳင္ပြဲကို “ၾကက္ပြဲ” တုိက္ႏြားခ်င္း တုိက္တဲ့ ပဲြကုိ “ႏြားတုိက္ပဲြ” စသည္ျဖင့္ ေခၚၾကတယ္။ ဘာသာေရး ပြဲႏွင့္ ဆက္စပ္ၿပီး သတ္မွတ္ပဲြ ေတာ္ ေန႔မွာ ကြၽဲ၊ ႏြား၊ ဆိတ္၊ သိုး စတာေတြကို အမ်ားအျပား သတ္ၾကတာ ေတြကိုလည္း “ကြၽဲ သတ္ပြဲ” “ႏြားသတ္ပြဲ” စသည္ပဲ ေခၚၾကျပန္တယ္။ လူစုလူေ၀းႏွင့္ လုပ္တဲ့ “ငါးဖမ္းပြဲ” ဆုိတာ လည္း ရွိေသးရဲ႔။ ငါးဖမ္းပြဲ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္း ေမာ္လၿမိဳင္ရဲ႔ သံလြင္ျမစ္ တစ္ဘက္ကမ္းရွိ ဘီလူးကြၽန္းက ဘြက္နက္ရြာႀကီးကို စစ္ေျပးခဲ့ၿပီး တစ္ေႏြ၊ တစ္မိုး ေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ သံလြင္ျမစ္ကမ္းမွ အတြင္းဘက္ တစ္မုိင္ေလာက္မွာ ရြာရွိပါတယ္။ ဘြတ္နက္ ေခ်ာင္းဟာ ေရတက္၊ ေရက်ရွိၿပီး ေႏြကာလ ေရက်ခ်ိန္မွာ ေရအနက္ဆံုး ေနရာမွာပင္ ရင္ေခါင္းထက္ ပိုလုိ႔ မနက္ဘူး။ ေႏြကာလ ရြာသူႀကီး သတ္မွတ္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ နံနက္ခင္းမွာ အဲဒီ ေခ်ာင္းထဲ ငါးဖမ္းပြဲ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဖမ္းပံုဖမ္း နည္းက လြယ္ကူတယ္။ ထူးလည္း ထူးျခားပါတယ္။ ရြာရွိ ႏြားပိုင္ရွင္မ်ားက ရြာသူႀကီးရဲ႔ အမိန္႔အတုိင္း ေခ်ာင္းဖ်ားက သတ္မွတ္ေနရာႏွင့္ အခ်ိန္မွာ ႏြားေတြႏွင့္ အတူ လာစုေ၀းၾကပါတယ္။ လူစံု ႏြားစံုၿပီဆုိလွ်င္ ပိုင္ရွင္မ်ားက ႏြား အားလံုးကို ေခ်ာင္းထဲ ေမာင္းခ်လုိက္ၿပီး ေခ်ာင္း႐ိုး အတုိင္း ေခ်ာင္း၀ကို ေမာင္းၾကတယ္။ ေခ်ာင္း၀ မေရာက္ခင္ ႏြားမ်ား ေခ်ာင္းကမ္းပါးေပၚ ျပန္တက္ ရန္ လြယ္ကူတဲ့ ေနရာကို ႀကိဳတင္ေရြးခ်ယ္ သတ္မွတ္ထားတယ္။ အဲဒီေနရာ ေရာက္လွ်င္ ႏြားေတြကို ေခ်ာင္းကမ္းေပၚ ျပန္ေမာင္းတင္လုိက္ၾက ပါတယ္။ ႏြားေကာင္ေရက ၁၀၀ ေက်ာ္ ၁၅၀ ေလာက္ရွိေလေတာ့ ဒီႏြားအုပ္ႀကီးရဲ႔ နင္းေျခမႈ ေၾကာင့္ ငါးမ်ား မူးေမ့ေသေၾက ၾကၿပီး ေရေပၚကို ေပၚလာၾကတယ္။ ႏြားအုပ္ႀကီး ေနာက္က ႏြားရွင္ မိသားစုေတြ လုိက္ပါၾကၿပီး ငါးေကာက္ၾကတာ ေပါ့။ ႏြားမရွိသူေတြ ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးက လုိက္ပါၿပီး အ<ကင္းအက်န္ေတြကို ေကာက္သင္း ေကာက္ၾကပါတယ္။ အလြန္ အလြန္ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ရြာသားေတြက “ငါးဖမ္းပြဲ” လုိ့ ေခၚၾကတယ္။ ဒီမွာလည္း “ပြဲ” ဆုိတဲ့ စကားလံုးပဲ သံုးၾကတယ္။ တိရစၦာန္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး “ပဲြ” ဆုိတဲ့ စကားလံုးရဲ႔ အသံုးအႏႈန္းကို ဒီလိုပဲ ၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။ လူႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ပြဲ ၾကက္တုိက္ပြဲ၊ ႏြားတုိက္ပြဲေတြ ရွိသလုိ လူေတြ အၾကမ္းနည္းႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတဲ့ ပြဲေတြ ရွိပါတယ္။ အုိလံပစ္ ပြဲေတာ္မွ အစ အားကစား ပြဲမ်ားမွာ ဓားေရးၿပိဳင္ပြဲ (ၤနညခငညါ) ၊ တုိက္ကြမ္ဒို၊ ဂ်ဴဒို၊ လက္ေ၀ွ႔ပဲြ၊ သိုင္းၿပိဳင္ပဲြ စတာေတြ ရွိေသးတယ္။ ဒီၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရမႈရွိတဲ့ အခါလည္း ရွိတာေပါ့။ ဒီအၾကမ္းနည္း ယွဥ္ၿပိဳင္မႈေတြ မွာလည္း “ပဲြ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုပဲ သံုးၾကပါ တယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈ သေဘာျပဳ လုပ္တာ မဟုတ္တဲ့ “ရန္ပဲြ”၊ “႐ိုက္ပြဲ” ဆုိတာေတြလည္း ရွိေသးရဲ႔။ လူအမ်ား လာေရာက္ၾကည့္ၾကတဲ့ ေဘာလံုးပဲြ စတဲ့ ပြဲအမ်ဳိးမ်ဳိး မွာ လာေရာက္ အားေပးၾကတဲ့ ႏွစ္ဖက္ ပရိသတ္ခ်င္း ရန္ျဖစ္ၾကတယ္။ ႐ိုက္ၾကတယ္။ လူေသတယ္။ ဒဏ္ရာရၾကတယ္။ စာသင္ ေက်ာင္းခ်င္း၊ ရပ္ကြက္ခ်င္းခ်ိန္း ႐ိုက္တဲ့ ႐ိုက္ပြဲေတြ အထိ ျမင္ေတြ႔ဖူးခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔လယ္က အထက္တန္းေက်ာင္း ႏွစ္ေက်ာင္းဟာ လြတ္လပ္ေရးရစ ကာလမွ စၿပီး အစဥ္အဆက္ ရန္ဘက္ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တစ္ေက်ာင္းက ခရစ္ယာန္ မစ္ရွင္ေက်ာင္း၊ က်န္တစ္ ေက်ာင္းက အစိုးရေက်ာင္း၊ ႏွစ္စဥ္လုိလုိ ရန္ျဖစ္ၾကတယ္။ ခ်ိန္း႐ိုက္ၾကတယ္။ လက္လြန္ေျခ လြန္ျဖစ္ၾကၿပီး ရန္ကုန္ ေဆး႐ံုႀကီးကို ေရာက္သူ ေရာက္ၾကတာေပါ့။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီ အစိုးရ လက္ထက္ၾကမွပဲ ဒီရန္ပြဲေတြ၊ ခ်ိန္း ႐ိုက္ပြဲေတြ ပေပ်ာက္သြားခ့ဲတယ္။ ဒီလုိလူေတြ အုပ္စုႏွင့္ အစုအေ၀းႏွင့္ ရန္ ျဖစ္ၾက၊ ႐ုိက္ၾကတာေတြမွာလည္း “ပဲြ” ဆုိတဲ့ စကားလံုးပဲ သံုးၾကတယ္။ “ရန္ပြဲ”၊ “႐ိုက္ပြဲ”တဲ့။ အသံုးအႏႈန္း တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ “ေသပြဲ ၀င္တယ္” တဲ့။
 Written by ေမာရႏြယ္ေမာက္

No comments:

Post a Comment