ေရႊလီသား(မဘိမ္း)

Wednesday, 30 November 2011

ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးႏွင့္.ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လိုအပ္ေနေသးေသာစည္းလံုးမွဳ


ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးမွာ အေရးအၾကီးဆံုးအဓိကအခ်က္ကလူဦးေရျဖစ္သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံေျမာက္ဘက္မွာ.ကမာၻ႕အင္အားၾကီးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့တရုပ္ႏိုင္ငံမွာလူဦးေရ.သန္းေပါင္း..၁၀၀၀ေက်ာ္ေနထိုင္လွ်က္ရွိတယ္။အေနာက္ဘက္မွာ.လူဦးေရသန္း ၈၀၀ေက်ာ္ရွိတဲ့      အိႏၵိယႏွင့္ သန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံ၊အေရွ႕ဘက္မွာ ၆၁.၅ သန္းေက်ာ္ေနထိုင္တဲ့ထိုင္းႏိုင္ငံ  လူဦးေရေျမာက္မ်ားစြာေနထိုင္တဲ့အင္အားၾကီးႏိုင္ငံေတြၾကားမွာ ၅၅.၃၉ သန္းသာရွိျပီးတိုင္းရင္းသားမ်ားစြာေနထိုင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံ အတြက္စည္းလံုးျခင္းဟာ..ႏိုင္ငံေရးမွာ   အေရးအၾကီးဆံုး..ဦးတည္ခ်က္တစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အင္အားၾကီးႏိုင္ငံမ်ားၾကားမွာ..ေနထုိင္ရေသာႏိုင္ငံငယ္  ငယ္ေလးမ်ားအတြက္ ျပည္တြင္းစည္းလံုးမွဳကို အခိုင္မွာဆံုးတည္ေဆာက္ဖို႔ရန္ အစိုးရအဆက္ဆက္တိုင္း အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရး.ဦးတည္ခ်က္တစ္ရပ္အျဖစ္ အေလးထားေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ယေန႔မ်က္ေမွာက္  ကာလထိ ထိမိစြာေဆာင္ရြက္နုိင္ခဲ့ျခင္းမရွိခဲ့။ဒါဟာအမွန္တရားတစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံသားတိုင္းလက္ခံရ ေပလိမ့္မည္။လုပ္ေဆာင္သူမ်ားမွ.အစြမ္းကုန္လုပ္ေဆာင္ေနေသာ္လည္း လိုက္ပါလုပ္ေဆာင္ရမည့္သူမ်ား   မွလုိက္ပါလုပ္ေဆာင္မွဳမရွိလွ်င္လည္း.အဘယ္သို႔မွေအာင္ျမင္မွဳမရွိႏိုင္။ႏြားကြဲလ်င္က်ားဆြဲမည္ဆိုသည့္ စကားအတိုင္း က်ားမ်ားကလဲ..ႏြားအကြဲကုိေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္ကို တုိင္းရင္းသားအားလံုးမေမ့သင့္ပါ ။ ဘာသာစကားဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားအနည္းငယ္ကြဲျပားေနေသာေၾကာင့္ အယူအဆမ်ားသည္လည္း အနည္း  ငယ္ေတာ့ကြဲျပားေနေပအံုးမည္ သို႔ေပတည့္ ျမန္မာနုိင္ငံအား.တိုးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးမွဳကိုေတာ့..လိုလားသူခ်ည္း    ျဖစ္ပါသည္ ။တစ္လမ္းတည္းသြားျပီး စည္းတားေနအံုးမည္၊တစ္ျခင္ေထာင္ထဲအိပ္ျပီး.အလယ္မွာဖက္လံုးခ် ထားသလို လုပ္ေနၾကအံုးမည္လား ။
ကမာၻေပၚတြင္ျမန္မာႏိုင္ငံေလာက္သယံဇာတစံုလင္စြာထြက္ေသာႏိုင္ငံမရွိသေလာက္ျဖစ္သည္။ျမစ္၊ေခ်ာင္း၊ အင္း၊အိုင္၊ေရ၊ေျမ၊ေကာက္ပဲသီးႏွံ၊ေရနံ၊သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕၊သတၱဳ၊ေရႊ၊ေငြ၊ေက်ာက္၊သံ၊ပတၱျမား မရွိတာဘာမ်ား ရွိသနည္း။အေမရိကန္ႏိုင္ငံကစစ္ဦးစီးတကၠသိုလ္ထုတ္ စစ္ဘက္ပထ၀ီစာအုပ္တြင္ျမန္မာႏုိင္ငံက မဟာဗ်ဴဟာ ေျမာက္ပစၥည္းျဖစ္သည့္ အျဖိဳက္နက္(တန္စတန္)ထြက္သည္ဟာေဖာ္ျပထားေသးသည္။ျမန္မာ့ကမ္းရိုးတမ္း  တစ္ေလွ်ာက္ႏွင့္ ကမ္းဦးေရတိမ္ပိုင္းမွ သယံဇာတမ်ားကိုလံုး၀ မထုတ္ယူရ၊မသံုးစြဲရေသးေပ။ထို သယံဇာတ မ်ားအား မ်က္စိက်ေနၾကသည့္အင္အားၾကီးႏိုင္ငံမ်ားမွ နည္းမ်ိဳးစံုႏွင့္ေသြးခြဲျခင္းမ်ားကိုလဲၾကံဳခဲ့သိခဲ့ၾကျပီးျပီ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံအတြက္ အဓိကအေရးအၾကီးဆံုးလိုအပ္ခ်က္က ဘာလဲဆိုတာ သိသင့္တဲ့အခ်ိန္ကိုလဲ   ေက်ာ္လြန္ေနပါပီ။ကၽြန္ေတာ္တို႔စည္းလံုးၾကပါစို႔။ကၽြန္ေတာ္တို႔စည္းလံုးဖို႔ ပဲလိုေတာ့သည္။ ရိုးရိုးစည္းလံုးရံုႏွင့္ မရႏုိင္ေတာ့ပီ ၊ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲမွာေနထုိင္ၾကတဲ့ တုိင္းရင္းသားအားလံုး..က်စ္က်စ္ပါေအာင္ စည္းထားတဲ့.ထင္းစည္းတစ္စီး မ်ိဳးျဖစ္မည္ဆိုပါက ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသည္ မ်ားမၾကာေသာကာလမ်ားတြင္  လက္ရွိေဒသတြင္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ားတြင္ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းထိပ္တန္းမွဦးေဆာင္ႏိုင္ေတာ့မည္။ေတာင္အာရွ မွာထည္၀ါခန္းနားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္ကို ျမင္ႏိုင္ေတာ့မည္မွာ.မလြဲဧကန္……………………
မာန္အြမ္(၃၀.၁၁.၂၀၁၁)
(ေသာင္းထိုက္  ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးစာအုပ္မွ.မွီျငမ္းပါသည္)

Friday, 18 November 2011

ဂုဏ္ယူခ်င္သည္ျမန္မာျပည္(ခံစားမိတာေလး)


ခုတစ္ေလာၾကားအင္တာနက္ေပၚတက္လိုက္တာနဲ႔ဖတ္ခြင့္ရတဲ့သတင္းေတြကၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္းသလို ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္း အားရွိစရာေတြပါပ။ဲ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြ ကိုၾကည့္မလား ျပည္တြင္းမွာဆိုရင္အျမင္မတူပဲႏွစ္ေပါင္းၾကာရွည္စြာတစ္စားပြဲတည္းမထိုင္ခဲ့တဲ့ေသြးခ်င္းညီအကိုေတြလိုအျမဲကင္ပြန္းတပ္ေပမဲ့မတည့္အတူေနမျမင္ေခ်ာင္းၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ၾကရတဲ့က်ြန္ေတာ္တို႔တိုင္းရင္းသားညီအကိုေတြတစ္ဖြဲ႔ျပီးတစ္ဖြဲ႔အျမင္ေတြတူလာၾကတယ္။တစ္စားပြဲထဲမွာမတူတာေတြေဘးဖယ္ျပီးတူညီတဲ့ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ေရွ့ဆက္သြားေနၾကပီႏိုင္ငံသားေတြဘယ္ေလာက္အားတက္ၾကမလဲဗ်ာသတင္းေတြဖတ္လိုက္ရင္ဖတ္ေနရင္းနဲ႔တကယ္ၾကက္သီးမ်ားေတာင္ထမိတယ္ေျပာရင္ ပိုတယ္လို့ေတာ့မထင္လိုက္ပါနဲ႔ဗ် တကယ္ပါ ၊ဒီလူ နဲ႔ ဒီလူ ၊ဒီတုိင္းရင္းသားနဲ႔ဒီိတိုင္းရင္းသားဆိုတာဟိုးေရွးဗေ၀သဏီထဲကေနလာတာဒီလိုပဲျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔အေျဖရွာသင့္ခဲ့တာၾကာေပါ့၊ ထားပါေလဒါေတြေျပာရင္ေတာ့ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းေနသလိုပဲျဖစ္မယ္က်ြန္ေတာ္တို႔ေရွ႔ကိုပဲၾကည့္ရ ေအာင္ အေနာက္ကိုျပန္ျပန္ၾကည့္ေနရင္ေတာ့ အာဃာတေတြ အျငိဳးအေတးေတြနဲ႔ျပီးဆံုးမွာမဟုတ္ဘူး အခုက်ြန္ေတာ္တို႔လမ္းမွန္ကိုေရာက္ေနပီ.ေျဖးေျဖးခ်င္းေလ်ာက္ေနအံုးမွာလားဆိုတာနဲ႔ေျခလွမ္းခပ္စိပ္စိပ္
နဲ႔ခပ္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္ၾကမလားဆိုတာပဲေဆြးေႏြး၀ိုင္းမွာေဆြးေႏြးေစခ်င္ေတာ့တာကိုေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကိုလြန္တယ္လို႔မထင္ေစခ်င္။ေကာင္းတဲ့သူကေကာင္းေအာင္လုပ္ေနေပမဲ့လဲ.မေကာင္းပါဘူးလို႔မသိတာမဟုတ္ပဲနဲ႔မ်က္လံုး
စံုမိတ္ေအာ္ေနၾကတဲ့ သူေတြလဲရွိေသးသဗ် ထားပါေလ ဒါကလဲလူေဘာင္ေလာကဆုိေတာ့ကာ သူ႔အလုပ္သူလုပ္တာပဲ အျပစ္မျမင္မိပါဘူး ။ခုဆိုကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးမွာ ႏိုင္ငံသားတုိင္းေမ်ာ္လင့္ခ်က္အလင္းေရာင္ေတြ ထားပါခြင့္ရျပီ ထားႏုိင္ပီ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ လာမဲ့၂၀၁၃မွာ  အေရွ့ေတာင္အာရွရဲ့အိုလံပစ္လို႔ေခၚလို့ရတဲ့ seagames အားကစားျပိဳင္ပြဲကို.အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံအျဖစ္က်င္းပခြင့္ရမယ္ ၊ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ၂၀၁၄မွာ အာဆီယံ ဥကၠဌတာ၀န္ယူဖို႔ ပါတနာ ႏိုင္ငံကခၽြင္းခ်က္မရွိေထာက္ခံလိုက္ပီ။စီးပြားေရးမွာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အရင္ကစီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မွဳေတြၾကားကရံုးကန္ျပီးရွိတာေလးေရာင္းျပီးအစိုးရလုပ္ငန္းေတြ လည္ပတ္ေနရတဲ့ဘ၀ကေန လြတ္ေျမာက္ေတာ့မယ္ တုိင္းျပည္တြင္းရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ နိုင္ငံေတြ သူ႔ထက္ငါအသုတ္လိုက္အသုတ္လိုက္ လာေနၾကတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္သက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနတဲ့ႏိုင္ငံကို ဆီအေပါက္ရွာသလိုအျပစ္ရွာတတ္ျပီးပုရြက္ဆိတ္ကိုက္တာကအစအုပ္ခ်ဳပ္သူမေကာင္းျမင္၀ါဒႏိုင္ငံေတြ၊ေကာင္းပါတယ္ဆိုတဲ့စကားကိုကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔မထိုက္တန္သလိုအျမဲေျပာေနတတ္တဲ့နိုင္ငံေတြေတာင္မေျပာစဖူး..စီးပြားေရေတြပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ္လက္တြဲေခၚမယ္ဆိုပဲ………………………………………… မွတ္သားေလာက္ပါတယ္ လက္တြဲေခၚရေအာင္ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလဲဒုကၡိတေတြမွမဟုတ္တာဗ်၊ကိုယ့္ေျခလွမ္းနဲ႔ကိုလွမ္းႏိုင္သေလာက္လွမ္း
ေနခဲ့တာပါ။။။ဂရုဏာသံနဲ႔နတ္သံေနာတဲ့ေလသံနဲ႔အဲလိုေခါင္းစဥ္မ်ိဳးေတြ႔ရင္ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူဘယ္ျမန္မာႏိုင္ငံ
သားကမွ ခံခ်င္မွာမဟုတ္ဘူး။ထားပါေလ ။ခုဆိုရင္ ထား၀ယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္းၾကီးဟာဆိုရင္လဲ ေဒသတြင္းစီးပြားေရးကို အခ်က္အခ်ာက်ေစမွာျဖစ္သလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာ့စီးပြားေရးအတြက္လဲ အမ်ားၾကီးအေထာက္အကူျဖစ္လာေတာ့မယ္ ၊ဒီလိုႏုိင္ငံေရး၊စီးပြားေရး၊လူမွဳေရးေတြမွာ အဖက္ဖက္ကတိုးတက္လာတာနဲ႔လိုက္လာတာကေတာ့ ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ့စိတ္ခြန္အားေတြပါပဲ ၊ခုဆိုရင္ မေအာင္ျမင္တာၾကာပီျဖစ္တဲ့ျမန္မာ့ေဘာလံုးအသင္း(u_23)ဟာဆိုရင္လဲ၂၀၁၁ဆီးဂိမ္းျပိဳင္ပြဲမွာအုပ္စုအသင္း
ေတြကိုျပတ္ျပတ္သားသားအႏိုင္ယူျပီးေတာ့(၁၉.၁၁.၂၀၁၁)ရက္ေန႔မွာဆီမီးဖိုင္နယ္အဆင့္ကိုတက္လွမ္းလာႏိုင္တာကို.ေတြ႔ရတယ္ခင္ဗ်…ရပ္ေ၀းမွာအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ေနရတဲ့သူေတြ၊ျမန္မာျပည္အတြင္းမွာေနထိုင္တဲ့သူေတြစသျဖင့္ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးဟာေပ်ာ္မဆံုးေမာ္မဆံုးျဖစ္ေနရတဲ့ကာလလို႔ေတာင္သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္  တကယ္ပါပဲ ျပည္သူေတြရဲ့ဆႏၵေတြ ျမန္မာဆိုတဲ့ဂုဏ္ကို သူမ်ားေတြႏိုင္ငံမွာခ်ျပခ်င္တာေတြ စံုလို႔ပါပဲ၊အဲဒီမွာ.ရင္တြင္းဆႏၵေတြ ဘယ္လိုပဲေဖာ္ထုတ္ၾကပါေစ  တစ္ထပ္တည္းက်ေနတဲ့ အရာကေတာ့ ျမန္မာျပည္သားတိုင္းရင္းသားေတြမွန္သမွ် ျမန္မာျပည္ၾကီးကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာပါပဲ .
ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးစည္းလံုးညီညြတ္စြာနဲ႔အနာဂတ္ပန္းတိုင္တုိင္းကိုဖမ္းဆုပ္ႏိုင္ပါေစလို႔
ဆႏၵျပဳရင္း
မာန္အြမ္(၁၉.၁၁.၂၀၁၁)

Thursday, 17 November 2011

တာဝန္ေက်ေသာ ဥယ်ာဥ္မွဴးႀကီး - ျပည္သူ႔ တပ္မေတာ္

( အာဆီယံဥကၠဌအျဖစ္ ျမန္မာနုိင္ငံကို ေရြးခ်ယ္ျခင္းခံရၿပီ၊ ယေန႔ အစိုးရသစ္နွင့္ နုိင္ငံေတာ္သစ္ကို ကုလ၊ အေမရိကန္၊ အီးယူ၊ တရုတ္၊ အိႏၵိယနုိင္ငံမ်ားႏွင့္ အာဆီယံနုိင္ငံအားလံုးက ခၽြင္းခ်က္မရွိေထာက္ခံၾကသည္။ ယေန႔ ျမန္မာနုိင္ေတာ္အတြက္ အားတက္စရာေကာင္းလွ၏၊ ျမန္မာနုိင္ငံသားျဖစ္ရသည္မွာ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းလွ၏။ ယေန႔နုိင္ငံေတာ္သစ္ကို မည္သူပံုခဲ့သနည္းဆိုသည္ကိုေတာ့ ေမ့ေလွ်ာ့ေနၾက၏။ ဤလမ္းစဥ္၊ ဤဒီမိုကေရစီနုိင္ငံေတာ္ ကို စီမံကိန္းခ်ၿပီး အဆင့္ဆင့္အေကာင္ထည္ေဖာ္ခဲ့သည္မွာ တပ္မေတာ္သာ ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္သည္ နုိင္ငံေတာ္အေပၚမွာ တာဝန္ေက်ပြန္ခဲ့ပါၿပီ။ ၂၀၁၄ မွာ အာဆီယံ ဥကၠဌအျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံရျခင္းအတြက္ တပ္မေတာ္ႀကီးလည္း ၾကားလွ်င္ ပီတိျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ တပ္မေတာ္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူး ႀကီးမားေပ၏။ ေက်းဇူးႀကီးမားေသာ တပ္မေတာ္ကို ဤပိုစ့္ျဖင့္ ျပန္လည္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါသည္။ )



(၆၆)ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႔ သည္ကား ျမန္မာႏုိင္ငံသမိုင္းႏွင့္ တပ္မေတာ္ သမိုင္းတြင္ အလြန္ထူးျခား ေလးနက္ေသာ အခါ သမယ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏုိင္ေပသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ စည္းကမ္း ျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ အျဖစ္ ေခတ္သစ္ စနစ္သစ္ တစ္ရပ္ဆီသို႔ ကူးေျပာင္း ႏုိင္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္အခါ ျဖစ္သကဲ့သို႔ တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္လည္း ႏိုင္ငံ ဖ႐ိုဖရဲ ၿပိဳကြဲလု အေျခအေနမွ ဝင္ေရာက္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ တာဝန္ယူ ခဲ့ရၿပီး ဘက္ေပါင္းစံုမွ ျပန္လည္ တိုးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳး လာေရးအတြက္ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ ၾကာေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ ခဲ့ၿပီးေနာက္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ တာဝန္ အရပ္ရပ္ကို ျပည္သူတို႔က ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ခဲ့ေသာ ဒီမုိကေရစီ အစိုးရ အဖြဲ႕သစ္ထံ ေကာင္းမြန္စြာ ျပန္လည္ လႊဲေျပာင္းေပးႏုိင္ ေတာ့မည့္ မဂၤလာ သမယ အခါပင္ ျဖစ္ေပ၏။

ဆယ္စုႏွစ္ ေျခာက္ခုေက်ာ္ ခုႏွစ္ခုနီးပါး ျဖတ္သန္း လာခဲ့သည့္ တပ္မေတာ္၏ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္း၍ လွည့္ၾကည့္မည္ ဆိုပါက အမိျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ့ခုိင္ၿမဲေရး အတြက္ အနိမ့္အျမင့္၊ အတက္အဆင္း၊ လမ္းေျဖာင့္ လမ္းေကာက္၊ ဒုကၡ သုကၡ အမ်ဳိးမ်ဳိး အၾကားမွ တပ္မေတာ္၏ သက္စြန္႔ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ စြမ္းေဆာင္မႈမ်ားကို ရွင္းလင္း ပီျပင္စြာ ေတြ႕ႏုိင္ ေပလိမ့္မည္။

စင္စစ္၌ ျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္၏ သမိုင္းႏွင့္ တပ္မေတာ္၏ သမိုင္းတို႔ကို မည္သို႔မွ် သီးျခားစီ ခြဲျခမ္းႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေခ်။ ႏုိင္ငံ လြတ္ေျမာက္ေရး သမိုင္းေၾကာင္း ကာလတြင္ သေႏၶတည္ စတင္ခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္သည္ ယေန႔ထက္ တုိင္ေအာင္ပင္ ႏိုင္ငံရွင္သန္ ႀကီးပြား ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရး အတြက္ ပါဝင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ေနရဆဲ ျဖစ္ေပသည္။ လြတ္လပ္၍ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္သည့္ အမိျမန္မာ ႏုိင္ငံကို အဖိုး အနဂၣ ထိုက္တန္သည့္ "အာသာဝတီ ႏြယ္နီနတ္ပန္း" ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ တင္စားပါက ထိုနတ္ပန္းပင္ကို ေတာင္စဥ္ခုႏွစ္ထပ္ ဝန္းရံပိတ္သည့္ ေတာင္ျမတ္ ဟိမဝႏၲာ ေျမျပင္ထက္၌ ထိုးထြက္ ထြင္းေဖာက္ အေညႇာင့္မွ်ပင္ မလူႏုိင္ ေသးသည့္ ဘဝမွပင္ စတင္ေျမဆြ မ်ဳိးေစ့ခ်ကာ စိုက္ပ်ဳိး ရွင္သန္ေစခဲ့ သည္မွာ တပ္မေတာ္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ထို႔အျပင္ အပင္ေပါက္ ဘဝမွစ၍ ပိုးပုရြက္တို႔ ကိုက္ဖ်က္ျခင္း မျပဳႏုိင္ေအာင္ အရိပ္ တၾကည့္ၾကည့္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ခဲ့ရသည္မွာလည္း တပ္မေတာ္ပင္ ျဖစ္၏။ ဘဝ ေလာကဓံ အမ်ဳိးမ်ဳိး၏ လႈိင္းဒဏ္ ေလဒဏ္ကို ခံရ၍ ပန္းေကာင္း အၫႊန္႔က်ဳိး ျဖစ္လုဆဲဆဲ ကာလမ်ားတြင္ အသက္ႏွင့္လဲ၍ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သည္ မွာလည္း တပ္မေတာ္ပင္ ျဖစ္၏။

အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲ ကာလတြင္ တပ္မေတာ္သည္ အမ်ဳိးသားေရး အင္အားစုမ်ား၊ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ားႏွင့္ လက္တြဲ၍ နယ္ခ်ဲ႕ႏွင့္ ဖက္ဆစ္ ဝါဒီမ်ားကို တြန္းလွန္ တိုက္ခိုက္ရင္း ျပည္သူ႔ တပ္မေတာ္ အျဖစ္ စတင္ တည္ေဆာက္ ခဲ့ရသည္။ ထိုစဥ္ကာလက တပ္မေတာ္မွာ ႏုိင္ငံအတြက္ လြတ္လပ္ေရး အရယူေပးမည္ ဟူေသာ မ်ဳိးခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ အရင္းခံသည့္ ခိုင္ၿမဲေသာ သႏၷိ႒ာန္ စိတ္မွလြဲ၍ ႐ုပ္ဝတၳဳပိုင္း ဆုိင္ရာတြင္ အစစ အရာရာ ခ်ဳိ႕တဲ့ခဲ့ေသာ ကာလ ျဖစ္သည္။ "စားစရာ ေက်ာက္ခဲ၊ အိပ္စရာ ေျမႀကီး၊ ဒါပဲ တတ္ႏုိင္တယ္" ဟု ေျပာရေလာက္ ေအာင္ပင္ တပ္မေတာ္သားတို႔ ဘဝက အေနအစား ခက္ခဲ ဆင္းရဲခဲ့သည္။ မည္သို႔ပင္ ဆင္းရဲ ပင္ပန္းေစကာမူ အမိႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ ကိုယ္က်ဳိးမဖက္ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ သက္သက္ျဖင့္ မ်ဳိးခ်စ္ တပ္မေတာ္သားတို႔ စြန္႔စား စြန္႔လႊတ္ခဲ့ၾကသည္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္ကို ေပးလွဴ၍ ေသအံ့မူးမူး ကာလမွာပင္ သူ႔ကၽြန္ဘဝမွ မလြတ္ႏုိင္ ေသးသည့္ ႏုိင္ငံ၏ အနာဂတ္ အတြက္ ရတက္ မေအး၊ စိတ္မေျဖာင့္ ႏုိင္ေသးဘဲ "လြတ္လပ္မွ အမွ်ေဝပါ - ရဲေဘာ္" ဟု မွာတမ္း ေႁခြသြားခဲ့ၾက ရွာသည္။

သို႔ရာတြင္ လြတ္လပ္ေရး ေအာင္ပန္းကို လက္ဝယ္ပိုင္ပိုင္ ဆုပ္ကိုင္ ဆြတ္ျမန္းျခင္း မျပဳႏုိင္မီမွာပင္ ျပည္တြင္း ေသာင္းက်န္းမႈ ေဘးရန္က ႏုိင္ငံ၌ စတင္လာခဲ့ ျပန္သည္။ လြတ္လပ္ေရး တုိက္ပြဲတြင္ အတူလက္တြဲ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾက ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံ အေရးထက္ ဝါဒေရးကို ပိုမို ေရွ႕တန္း တင္လိုသူ မ်ားသည္ လည္းေကာင္း၊ အမ်ဳိးသား အေရးထက္ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ လူမ်ဳိးစြဲ ဝါဒကို ပို၍ ဦးစားေပး လိုသူမ်ားသည္ လည္းေကာင္း လြတ္လပ္ေရး အႀကိဳကာလ ကပင္ စတင္ ဆူပူလႈပ္ရွား လာခဲ့ၾကသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ စစ္ေဘး စစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ ျပာပံု ျဖစ္ခဲ့ရသည့္ တုိင္းျပည္အား စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညီၫြတ္ၫြတ္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ရမည့္ အစား ႏိုင္ငံေရး အင္အားစု အခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲကာ ျပန္လည္ တိုက္ခိုက္ေနခဲ့ ၾကေသာေၾကာင့္ လြတ္လပ္စ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ "တိုင္းျပည္က ႏုႏု၊ မုန္တိုင္းက ထန္ထန္" ကာလမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရ ေလသည္။

အဆိုပါ ျပည္တြင္း ေသာင္းက်န္မႈ အႏၲရာယ္ အသြယ္သြယ္ကို ရွိသမွ် အင္အားျဖင့္ အားတင္း ရင္ဆိုင္ကာ တြန္းလွန္ခဲ့ရ သည္မွာ တပ္မေတာ္ပင္ ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးစ ကာလ ရန္ကုန္ အစိုးရဟုပင္ သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္ ခံခဲ့ရသည့္ အေျခအေနမွ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရ အေပၚ သစၥာရွိသည့္ လက္က်န္ တပ္ရင္းတပ္ဖြဲ႕ လက္တစ္ဆုပ္စာ ခန္႔ႏွင့္ မိမိတို႔ တိုင္းခ်စ္ ျပည္ခ်စ္စိတ္ အရင္းခံ သက္သက္ျဖင့္ ဝင္ေရာက္ ကူညီ တိုက္ခိုက္ ေပးခဲ့ၾကသည့္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား၊ ေစတနာ့ ဝန္ထမ္း၊ ရပ္ရြာ ကာကြယ္ေရး တပ္ဖဲြ႕ဝင္ ျပည္သူမ်ား ပူးေပါင္းကာ အင္အား အလံုးအရင္းႏွင့္ ရန္သူမ်ဳိးစံုကို တြန္းလွန္ခဲ့ ၾကရသည္။

တစ္ခ်ိန္တည္း မွာပင္ ကမ႓ာေပၚ၌ စစ္ေအးတိုက္ပြဲ ကာလ အရွိန္ျမင့္ လာခ်ိန္ျဖစ္သည့္ အတြက္ အေနာက္အုပ္စု ေခါင္းေဆာင္ ႏိုင္ငံႀကီးက ေထာက္ပံ့ အားေပးေသာ ကူမင္တန္ တ႐ုတ္ျဖဴ တပ္ဖြဲ႕မ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာႏွင့္ ပိုက္နက္ နယ္ေျမကို ထိပါးက်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္လာမႈ ကိုလည္း ရင္ဆိုင္တုိက္ခိုက္ ေမာင္းထုတ္ခဲ့ရ ျပန္သည္။ ဤသို႔ အတြင္းရန္၊ အျပင္ရန္ အမ်ဳိးစံုေသာ လံုၿခံဳေရး ထိပါးမႈ အႏၲရာယ္မ်ားအား "ဘဲအုပ္က တစ္ရာ ႏွစ္ရာ- မေဗဒါက တစ္ပင္တည္း" ဆိုသကဲ့သို႔ တပ္မေတာ္ တစ္ခုတည္းက အံခဲကာ ရင္ဆိုင္ ေနရခ်ိန္တြင္ ေျမေပၚရွိ အာဏာရ၊ အာဏာမဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမား ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားက ဘာေတြ လုပ္ေနခဲ့ၾက သည္ကို သမိုင္းက သက္ေသခံလ်က္ ရွိေပသည္။

လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးစ ျပည္တြင္း ေသာင္းက်န္းမႈ အရွိန္အဟုန္က ထိပ္ဆံုးအထိ ျမင့္တက္ ေနခ်ိန္တြင္ ေျမေအာက္ ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၏ ပေယာဂေၾကာင့္ အမႈထမ္း ေပါင္းစံုသပိတ္ ေပၚေပါက္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ေက်ာမွ ဓားျဖင့္ထိုးရန္ ႀကံစည္ ခဲ့သည္။ တိုင္းေရးျပည္ေရး အေျခ မလွသျဖင့္ အာဏာရ အစိုးရ အဖြဲ႕မွ ဝန္ႀကီးအခ်ဳိ႕ ႏုတ္ထြက္ သြားၾကသည္။ လက္ဝဲ၊ လက္ယာ ႏွစ္ဖက္ စလံုးက စစ္ဘက္ကို စည္း႐ံုးကာ အာဏာသိမ္းရန္ ႀကံစည္ခဲ့ၾကသည္။ တပ္မေတာ္က ျပည္ေထာင္စု အစိုးရကို သစၥာရွိစြာ ရပ္တည္ ခဲ့သျဖင့္ ယင္းအႀကံအစည္မ်ား ပ်က္ျပား ခဲ့ရသည္။ ေသာင္းက်န္းမႈ အရွိအဟုန္ အျမင့္ဆံုး အခ်ိန္တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကိုယ္တိုင္ ႏုတ္ထြက္ရန္ ျပင္ဆင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံသုိ႔ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕လံုး ထြက္ခြာ၍ စစ္အတြင္း ကာလ ဆင္းမလား အစိုးရကဲ့သို႔ အေဝးေရာက္ အစိုးရအျဖစ္ ရပ္တည္ရန္ပင္ ႀကံစည္မႈ ရွိခဲ့သည္ ဟုလည္း သတင္း အခ်ဳိ႕က ဆိုသည္။ တပ္မေတာ္ကမူ အဆံုးစြန္ အေျခအေန၌ သိဂုၤတၱရ ကုန္းေျမကို ေနာက္ဆံုးခံစစ္ အျဖစ္ အေျချပဳကာ က်ည္တစ္ေတာင့္ လူတစ္ေယာက္ က်န္သည္အထိ တုိက္သြားမည္ဟု သႏၷိ႒ာန္ ျပဳခဲ့သည္။

ထိုကာလ၌ ေရနစ္သူကို ဝါးကူ ထိုးလိုသည့္ ျပည္ပ ပေယာဂမ်ား ကလည္း ရွိေနခဲ့သည္။ ျပည္တြင္း ေသာင္းက်န္းမႈ ဒဏ္ကို ခါးစည္း၍ ခံေနရေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ဘ႑ာေရး ကလည္း က်ပ္တည္းေနသည္။ ေန႔စဥ္ အျပင္းအထန္ တိုက္ပြဲ ဝင္ေနရေသာ တပ္မေတာ္ အတြက္ လက္နက္၊ က်ည္ဆန္၊ ခဲယမ္းတို႔ကို ျပန္လည္ ျဖည့္တင္းရန္လည္း အေရးတႀကီး လိုအပ္ ေနခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ လက္ဝဲ၊ လက္ယာ အေရွ႕ႏွင့္ အေနာက္ မည္သည့္ အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံကမွ် ျမန္မာ အစိုးရကို စစ္လက္နက္ ပစၥည္းမ်ား ေရာင္းမေပးခဲ့ေပ။ ျမန္မာ ႏုိင္ငံကို စစ္ေရး အကူအညီ ေပးရန္ လက္ယာဖရီးမင္း စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆို ထားေသာ ၿဗိတိသွ် တို႔ကပင္ စစ္လက္နက္ ေရာင္းခ်ေပးရန္ ျငင္းဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၿဗိတိသွ် နယ္ခ်ဲ႕တို႔သည္ ကိုလိုနီေဟာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ႏိုင္ငံေရး ႐ႈပ္ေထြးေစရန္၊ ျပည္တြင္းစစ္မီး ႀကီးထြားေစရန္၊ တိုင္းရင္းသားခ်င္း ေသြးကြဲေစရန္ ႀကိဳးပမ္းရာ၌မူ ဘယ္ေသာအခါမွ လက္မေႏွးခဲ့ေပ။ ပင္လံုညီလာခံ၌ ေျခ႐ႈပ္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မ်ားကို လုပ္ႀကံရာ၌ လက္နက္ ခဲယမ္းမ်ား ထုတ္ေပးခဲ့႐ံု သာမက နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ပါဝင္ ပတ္သက္မႈ ရွိခဲ့သည္။ ျပည္တြင္း ေသာင္းက်န္မႈ ကာလ၌ ေကအင္န္ယူ မ်ားႏွင့္ လွ်ဳိ႕ဝွက္ဆက္သြယ္ အားေပးခဲ့သည္။

ဤျဖစ္ရပ္မ်ားကို ျပန္ေျပာင္းထုတ္ေဖာ္ ေနရျခင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အမ်ဳိးသား ႏုိင္ငံေရး သမိုင္းစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္တြင္ တပ္မေတာ္၏ အေရး ပါလွေသာ အခန္းက႑ကို မသိမမီ လိုက္သူတို႔ သိရွိနားလည္ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ႏုိင္ၾက ေစရန္ပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ထိုသုိ႔ သိျမင္နားလည္ ႏုိင္မွသာ "အမ်ဳိးသား ႏုိင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈ က႑တြင္ တပ္မေတာ္က ပါဝင္ခြင့္ ရေရး" ဆိုသည့္ အခ်က္ကို အလြယ္တကူ ဖယ္ရွား ပယ္ခ်ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းစြာ သေဘာေပါက္ ႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

တပ္မေတာ္သား တို႔၏ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စား တြန္းလွန္ တိုက္ခိုက္မႈ မ်ားေၾကာင့္ ျပည္တြင္း ေသာင္းက်န္းသူ မ်ားႏွင့္ ျပည္ပ က်ဴးေက်ာ္သူ တို႔၏ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား ေလ်ာ့ပါး သြားခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံ တစ္ဝန္းလံုး အေတာ္အတန္ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ လာခဲ့ခ်ိန္တြင္ ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီ မူေဘာင္ အတြင္းမွ လႈပ္ရွားခဲ့ၾကေသာ ႏုိင္ငံေရး အင္အားစု မ်ားသည္ ႏုိင္ငံ ေကာင္းစားေရး အတြက္ လုပ္သင့္သေလာက္ လုပ္ကိုင္ ခဲ့ၾကသည္ကို အသိအမွတ္ ျပဳပါ၏။ သို႔ေသာ္ ယင္း၏ မိသားစုမ်ား အတြင္း၌ပင္ အကြဲအၿပဲ မ်ားက တစ္ကြဲၿပီး တစ္ကြဲ မျပတ္မစဲ ဆင့္ကဲျဖစ္ေပၚ လာခဲ့ျပန္ရာ ႏုိင္ငံပါ ၿပိဳကြဲ၍ ျပည္တြင္းစစ္ မီးစြဲေလာင္ရန္ တဲတဲမွ်သာ လိုေတာ့သည့္ အခ်ိန္ကာလမ်ား ေရာက္ေလတိုင္း အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ ဝင္ေရာက္ ကယ္တင္ ခဲ့ရသည္ မွာလည္း တပ္မေတာ္သာ ျဖစ္ခဲ့ပါ၏။ ေနာက္ဆံုးတြင္ အေျခခံ ဥပေဒအရ ခြဲထြက္ေရး ေတာင္းဆိုႏိုင္သည့္ ဆယ္ႏွစ္ သက္တမ္းေက်ာ္ လာေသာအခါ လူမ်ဳိးေရး အစြဲ ျပင္းထန္သူ အင္အားစုမ်ားက တစ္ဖက္မွ တ႐ုတ္ျဖဴ က်ဴးေက်ာ္သူတို႔ ထံမွ လက္နက္ခဲယမ္း အကူအညီ ရယူ၍ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ လူမ်ဳိးစု ခြဲထြက္ေရး ေသာင္းက်န္သူ တို႔ကို ပ်ဳိးေထာင္ ေမြးျမဴထားကာ တစ္ဖက္၌လည္း ဥပေဒေၾကာင္း အရ ဖက္ဒရယ္မူ စစ္စစ္ဟု ဆိုသည့္ ျပည္နယ္ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕ ထူေထာင္ခြင့္ စေသာ သီးျခား ရပ္တည္ ခြဲထြက္ေရး ဦးတည္သည့္ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္လာခဲ့ ေတာ့သည္။ အေျခအေနကား "ျပည္ေထာင္စုႀကီး တစ္ခုလံုး ေခ်ာက္ထဲက်ဖို႔ လက္တစ္လံုးမွ်သာ လိုေတာ့သည့္" အေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိ လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ရာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ တပ္မေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္ တာဝန္မ်ားကို အခ်ိန္မီ ရယူ ထိန္းသိမ္း ခဲ့ျခင္း မရွိပါက ယေန႔ ကမ႓ာ၌ ေတြ႕ျမင္ ေနရေသာ ယူဂိုဆလပ္ ျပည္ေထာင္စု ၿပိဳကြဲမႈမွ ေဘာ့စနီးယား၊ ကိုဆိုဗို စသည့္ ျပႆနာ စစ္မီးလွ်ံ မ်ားထက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာသည့္ အလားတူ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိးကို ျမန္မာႏုိင္ငံက စခဲ့ ေပလိမ့္မည္။

ထိုမွ ေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း ႏုိင္ငံ အလယ္ပိုင္း ေဒသမ်ားတြင္ အေတာ္အတန္ ေအးခ်မ္း တည္ၿငိမ္းခဲ့သည့္ တိုင္ေအာင္ နယ္စြန္နယ္ဖ်ား နယ္စပ္ ေဒသမ်ား၌ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံ အကူအညီကို ယူ၍ ဆူပူ ေသာင္းက်န္း ေနၾကေသာ ေသာင္းက်န္းသူ ႀကီးငယ္ အမ်ဳိးအစား အေရအတြက္မွာ ဒါဇင္ေပါင္း မ်ားစြာရွိခဲ့ သလို ယင္းတို႔၏ အင္အားပမာဏ မွာလည္း ေသာင္းႏွင့္ခ်ီ၍ ရွိခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္း ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ႏိုင္ငံ အတြင္းပိုင္းသို႔ ျပန္လည္ ေျခခ်ျခင္း မျပဳႏုိင္ ရေလေအာင္ စစ္ေရးအရ ဖိအားေပး တြန္းလွန္ကာကြယ္ ေနခဲ့ရသည္ မွာလည္း လူ၊ ပစၥည္း၊ ေငြေၾကး အရင္းအႏွီး မ်ားစြာ ေပးဆပ္ ခဲ့ရသည့္ ကာကြယ္ေရး လုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္။ ႏုိင္ငံ တည္ေဆာက္ေရး အတြက္ သံုးစြဲရမည့္ လူ႔အရင္းအျမစ္၊ ဘ႑ာ အရင္းအျမစ္မ်ားကို လံုၿခံဳေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေရးတြင္ ပမာဏ ႀကီးစြာ ဖဲ့၍ခြဲ၍ သံုးခဲ့ရသည္။ ဤသည္မွာလည္း ႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရးႏွင့္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား အတြက္ အားနည္းခ်က္ တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

စနစ္၏ အားနည္းခ်က္ႏွင့္ အျခား အေထြေထြ အားနည္းခ်က္မ်ား ေပါင္းဆံုကာ ႏုိင္ငံ တစ္ဝန္းလံုး အေထြေထြ အားနည္း က်ပ္တည္းမႈ ျဖစ္လာရာမွ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးအခင္း စတင္ခဲ့သည့္ ပါတီစံု ဒီမိုကရစီ ႏုိင္ငံေရးပံုစံ အေျပာင္းအလဲကို ႐ိုးသားစြာ ေတာင္းဆိုခဲ့သည့္ ျပည္သူမ်ား အၾကားတြင္ ပြဲလွန္႔၍ ဖ်ာခင္းလိုသည့္ ႏုိင္ငံေရး ပေယာဂမ်ား၊ လက္သစ္ ကိုလိုနီ ထူေထာင္လိုသည့္ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား၊ ေတာမီး ေလာင္ရာ၌ လက္ခေမာင္း ထ၍ ခတ္သည့္ ေတာေၾကာင္မ်ား၊ ခုတ္ခြာမ်ား၊ ေဖာက္သည္မ်ားက ဝင္ေရာက္လာေသာ အခါ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈ ဘဝမွ မင္းမဲ့စ႐ိုက္ အံုႂကြ ဆူပူမႈအျဖစ္ အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္စြာ ေျပာင္းလဲ သြားခဲ့ရသည္။ ျပည္သူ တစ္ရပ္လံုး ေဆာက္တည္ရာ မရ က်ီးလန္႔စာစား ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ယႏၲရား ယိုယြင္း ထိခိုက္ကာ ရပ္တန္႔လု နီးပါး ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ဤအေျခအေန၌ ႏိုင္ငံၿပိဳကြဲ ပ်က္စီးမႈ မျဖစ္ေသးမီ ဝင္ေရာက္ကာ အခ်ိန္မီ ထိန္းသိမ္း ကယ္တင္ခဲ့ ရသည္မွာလည္း တပ္မေတာ္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။

ထိုသုိ႔ ႏုိင္ငံ အေျခအေနကုိ အခ်ိန္မီ ဝင္ေရာက္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၿပီး ေနာက္၌လည္း တပ္မေတာ္၏ လုပ္ငန္းတာဝန္က မၿပီးဆုံးေသး၊ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး လစ္ဟာခ်က္ အခြင့္ေကာင္းကုိ ေစာင့္ေနေသာ လက္ဝဲ လက္ယာ ေသာင္းက်န္းသူ တုိ႔က ရွိစုမဲ့စု အင္အား ထုတ္သုံးကာ တုိက္ပြဲႀကီးမ်ား ဖန္တီး၍ နယ္ေျမသိမ္း စစ္ဆင္မႈမ်ားကုိ ႀကိဳးပမ္း ခဲ့ၾကသည္။ ထုိကာလ မုိင္းယန္း၊ မဲသေဝါ ကဲ့သုိ႔ေသာ တုိက္ပြဲႀကီး မ်ားသည္ ႏုိင္ငံႏွင့္ တပ္မေတာ္၏ သမုိင္းတြင္ အသက္ ေသြးေခၽြး မ်ားစြာျဖင့္ ေရးထုိး ထားခဲ့ၾကရသည့္ အေလးအျမတ္ ျပဳအပ္ေသာ ေမာ္ကြန္း မွတ္တုိင္မ်ား ျဖစ္ေပ၏။

တစ္ဖက္၌ စစ္ေရး ဖိအားမ်ား ႀကီးမားေနစဥ္ အျခား တစ္ဖက္တြင္လည္း ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၌ အေနာက္ အုပ္စုတုိ႔၏ ပိတ္ဆုိ႔မႈႏွင့္ ဖိအားေပးမႈ မ်ားကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္ ခံစားခဲ့ရသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ အထီးက်န္၊ အပယ္ခံ ႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္ေစရန္ ေခ်ာင္ပိတ္၍ ဖိတြန္းထားခဲ့ၿပီး တပ္မေတာ္ အစုိးရ ျဖဳတ္ခ်ေရး၊ ယင္းတုိ႔ လုိလားသူအား တင္ေျမႇာက္ႏိုင္ေရး အတြက္ အစုိးရ ေျပာင္းလဲေရး (Regime Change) ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကုိ ခုိင္ခုိင္မာမာ ခ်ကာ အစဥ္တစုိက္ ႀကိဳးပမ္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ဒီမုိကေရစီေရးကို ဗန္းျပ၍ ဘက္ေပါင္းစုံမွ ဖိႏွိပ္ပိတ္ဆုိ႔ အပုတ္ခ် အျပစ္တင္ ေဝဖန္ခဲ့သည္။ ျမန္မာ ျပည္သူမ်ား၏ သာယာ ဝေျပာမႈႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကုိ လုိလားပါသည္ ဆုိၿပီးမွ ျမန္မာ ျပည္သူမ်ား အတြက္ လူသားခ်င္း စာနာမႈ ဆုိင္ရာ တရားဝင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အကူအညီမ်ား ကုိပင္ ပိတ္ပင္တားဆီး ထားခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ နာဂစ္မုန္တိုင္း က်၍ ဒုကၡေပါင္း မ်ားစြာ ျဖစ္ေနခ်ိန္၌ပင္ ပိတ္ဆုိ႔မႈကုိ သက္တမ္း တုိးခဲ့႐ုံမွ် မက ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကး အဖြဲ႔အစည္း မ်ားက မကူညီႏိုင္ ေစရန္ပင္ တားျမစ္ ထားခဲ့သည္။

ဤသို႔ေသာ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းေပါင္း အနမတဂၢ အၾကားမွပင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနာက္က် က်န္ခဲ့ၿပီး စီးပြားေရး ယုိယြင္းခ်ည့္နဲ အားနည္းေနေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ကို တပ္မေတာ္ အစုိးရက ျပည္သူတုိ႔ႏွင့္ လက္တြဲ၍ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ ခဲ့ရသည္။ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုစာ မွ်ေသာ ကာလအတြင္း ႏိုင္ငံေတာ္သည္ မယံုႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲ၍ သြားခဲ့သည္မွာ တပ္မေတာ္ အစုိးရ၏ ႏုိင္ငံကုိ ခ်စ္ေသာ စိတ္၊ ျပည္သူအေပၚ ထားရွိေသာ ေစတနာ၊ ေန႔မအား ညမနား ႀကိဳးစား အားထုတ္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ေသာ လု႔ံလ ဝီရိယ၊ အခက္အခဲ အမ်ဳိးမ်ဳိး ၾကားမွ ဓားေတာင္ကုိ ေက်ာ္၍ မီးပင္လယ္ကုိ ျဖတ္ႏိုင္သည့္ ဇြဲ၊ သတၱိတုိ႔ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္မွာ ျငင္း၍ မရႏိုင္ပါ။

ႏုိင္ငံ လုံၿခဳံေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရး အပုိင္းတြင္ တပ္မေတာ္ အစုိးရ လက္ထက္၌ စစ္ေရးအရ လည္းေကာင္း၊ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္း ေျဖရွင္းမႈ အရ လည္းေကာင္း ရရွိခဲ့သည့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားမွာ ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အခါႏွင့္မွ် မႏိႈ္င္းယွဥ္သာဟု ရဲရဲႀကီး ဆုိႏိုင္သည္။ ဤလက္ထက္၌ ဥပေဒေဘာင္ အတြင္း ေရာက္ရွိ လာခဲ့ၾကေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔မ်ားကုိ တပ္မေတာ္ အစုိးရက စိတ္ရွည္စြာ သေဘာထား ႀကီးမားမႈကုိ ျပသ၍ ႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳး တုိးတက္ေရး အတြက္ အတူလက္တြဲ လုပ္ကုိင္ လာေစရန္ စည္း႐ုံး ႏုိင္ခဲ့သည္။ သုိ႔အတြက္ အင္အားစု အမ်ားအျပားမွာ တပ္မေတာ္၏ အမုိး တစ္ခုတည္း ေအာက္တြင္ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ဖြဲ႔မ်ား အျဖစ္ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေအာင္ျမင္ ထိေရာက္စြာ ထမ္းေဆာင္ ႏုိင္ၾကေလၿပီ။

ႏိုိင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီ တပ္မေတာ္ အစုိးရ၏ အထူးျခားဆုံးႏွင့္ အေလးနက္ဆုံး စြမး္ေဆာင္ႏိုိင္မႈ မွာကား ပါတီစုံ ဒီမုိကေရစီ ႏိုင္ငံေရး စနစ္သုိ႔ ေအာင္ျမင္စြာ ကူးေျပာင္း ေပးႏိုင္ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ ႏုိင္ငံေတာ္ ေရွ႕ဆက္ သြားမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ (၇) ရပ္ကို စနစ္တက် ခ်မွတ္၍ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ရာ ယခုအခါ ဆ႒မ အဆင့္ ျဖစ္သည့္ လႊတ္ေတာ္ အဆင့္ဆင့္ အစည္းအေဝးမ်ား က်င္းပျခင္းႏွင့္ သတၱမ အဆင့္ျဖစ္သည့္ ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ခံ အစိုးရသစ္ ဖြဲ႔စည္းကာ ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳး တုိးတက္သည့္ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီး တည္ေဆာက္ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္၏။

ပထမ အႀကိမ္ ယခု က်င္းပခဲ့သည့္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝး မ်ားမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အတြက္ ပထမဆုံး က်င္းပသည့္ ပါတီစံု ဒီမုိကေရစီ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမ်ား ျဖစ္သည့္အတုိင္း အစပထမတြင္ အေျခတည္ ဖြဲ႔စည္းမႈမ်ားကုိ ဦးစားေပး ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ထုိမွ ေနာက္ပုိင္းတြင္ လႊတ္ေတာ္တုိ႔၏ ပဓာန လုပ္ငန္းျဖစ္ေသာ ဥပေဒျပဳျခင္း က႑ျဖစ္ရာ ပါတီ အသီးသီးမွ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ႀကီး မ်ားသည္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အက်ဳိးစီးပြား တုိးတက္ ေဖာ္ေဆာင္ေရး အတြက္ က႑ ေပါင္းစုံမွ ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ သင့္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေလ့လာသုံးသပ္ အဆုိျပဳ တင္ျပခြင့္ ရလာခဲ့ၾကၿပီး ျဖစ္၏။ ယခုအခါ ႏိုင္ငံအတြက္ အေရးပါေသာ စီးပြာေရး ဆုိင္ရာ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္ မူဝါဒမ်ား၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ က်န္းမာေရး ဆုိင္ရာ မူဝါဒမ်ား၊ ပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ား ဆန္႔က်င္ေရး၊ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ စည္းလုံး ညီၫြတ္ေရး စေသာ ႏုိင္ငံေရး ဆုိင္ရာ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္ မ်ား၊ သုေတသနႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး စေသာ ေရရွည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ အက်ိဳး စီးပြားမ်ားကုိ အဆုိျပဳ ေလ့လာ ေဆြးေႏြး သုံးသပ္ကာ ဥပေဒျပဳ ေဆာင္ရြက္ အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ၾကျခင္းျဖင့္ ေအးခ်မ္း သာယာ၍ ဖြ႔ံၿဖိဳးေသာ ေခတ္မီ ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးကို အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ ႏုိင္ၾကေတာ့မည္ ျဖစ္ေပသည္။

တပ္မေတာ္သည္ အာသာဝတီ ႏြယ္နီ နတ္ပန္းႏွင့္ တူစြာ အဖုိးတန္ ထုိက္တန္လွေသာ ႏုိင္ငံေတာ္၏ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကုိ အရိပ္ တၾကည့္ၾကည့္ျဖင့္ အသက္ႏွင့္လဲကာ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္႐ုံမွ် သာမက ယင္းႏြယ္နီ နတ္ပန္းပင္မွ ရနံသင္းပ်ံ႕ ႀကိဳင္လႈိင္သည့္ ပန္းငုံပန္းပြင္မ်ား လန္းစြင့္စြာ ဖူးပြင့္ လာႏုိင္ေအာင္လည္း ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပး ခဲ့သည့္ တာဝန္ေက်ေသာ ဥယ်ာဥ္မွဴးႀကီးပါေပတည္း။

ထုိသုိ႔ တာဝန္ေက်ေသာ ဥယ်ာဥ္မွဴးပီပီ လန္းစြင့္ပြင့္ဖူး ေနသည့္ အာသာဝတီ ႏြယ္နီ နတ္ပန္းတုိ႔ကုိ မသမာသူတုိ႔ ခူးယူ ဖ်က္ေႁခြျခင္း မျပဳႏိုင္ေအာင္ ကုမ႓ဏ္တစ္ေထာင္ ေစာင့္သကဲ့သုိ႔ အစဥ္မလပ္ေသာ သတိျဖင့္ ျပည္သူႏွင့္ လက္တြဲကာ ျမန္မာျပည္ကုိ ကမ႓ာ တည္သေရြ႕ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ သြားဦးမည့္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း (၆၆) ႏွစ္ေျမာက္ သက္တမ္း ေရာက္လာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ ျပည္သူတုိ႔၏ တပ္မေတာ္ႀကီးအား ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုး ေလးစားစြာ ဂုဏ္ျပဳလုိက္ရ ပါသည္။

(၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ၊ အခ်ပ္ပိုမွ ေဆာင္းပါးရွင္ ကိုျမန္မာ၏ ေဆာင္းပါးအား ကူးယူ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)

Sunday, 6 November 2011

ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ ပဋိပကၡ (၂၀၀၃) အပိုင္း-၂


အဲဒီ႔ အခ်ိန္မွာ တိုက္ပြဲ နယ္ေျမေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း ခ်င္းမိုင္ခရိုင္၊ ခ်င္းရိုင္ခရုိင္ေတြမွာ ထိုင္းစစ္တပ္နဲ႔ ရဲတပ္ဖြဲ႕ ေတြက မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး စစ္ဆင္ေရး လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံကေျပာဆို လာတာက UWSA ဝ တပ္ဖြဲ႔ေတြဟာ မူးယစ္ေဆးဝါးေတြ ထုတ္လုပ္ေနတယ္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို ျဖန္းျဖဴးေနတယ္လို႔ စြပ္စြဲလာတယ္။ အဲဒိ႔ အျပင္ ထိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သက္ဆင္ ကိုယ္တိုင္က ျမန္မာအေနနဲ႔ UWSA ကို အေရးမယူရင္ ထိုင္းတပ္က ျမန္မာျပည္ထဲထိဝင္ၿပီး UWSAရဲ႕ ဘိန္းခ်က္စခန္းေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္မယ္လို႔ ေျပာဆိုေၾကာင္း ထိုင္းမီဒီယာေတြကေန ေဖၚျပခဲ႔ၾကတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကလည္း ျမန္မာ့ေျမေပၚကို ဘယ္ႏုိင္ငံျခားတပ္ဖြဲ႔မွာ အဝင္ခံမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ဆိုၿပီး၊ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ SSA တပ္ဖြဲ႔ေတြကို ေနာက္ကြယ္ကေန ေထာက္ပံ႔ေနၿပီး ဒီအဖြဲ႔ေတြဟာ ဘိန္းေမွာင္ခို လက္နက္ကိုင္ေတြ၊ ဘိန္းဓါးျပ ေတြသာျဖစ္တယ္လို႔ တုန္႔ျပန္ခဲ႔တယ္။ သံအမတ္ႀကီးေတြကို ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဌာနကို ေခၚယူၿပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ သတိေပးတာေတြ ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုး အျပန္အလွန္ျပဳလုပ္ခဲ႔ၾကတယ္။ ထိုင္းတပ္ေတြဟာ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေတြ၊ နယ္စပ္မ်ဥ္းအနီးက လမ္းေတြ၊ ေရွ႕တန္းစခန္းေတြမွာ သံခ်ပ္ကာ ကားေတြနဲ႔ ကင္းလွည့္တာေတြ လုပ္ခဲ႔ၾကတယ္။ ၂၀၀၁ တုန္းကလို တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ထဲနဲ႔ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ထဲကို လက္နက္ႀကီးေတြအျပန္အလွန္ ပစ္ခတ္တာမ်ိဳး မရွိခဲ႔ေပမယ့္ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ထဲမွာ ဗံုးေတြ ကြဲခဲ႔တယ္။

ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က မံုးေထာ္-မံုးထ ေဒသတစ္ခုလံုးနဲ႔ ဆံုးရွံဳးသြားတဲ့ စစ္စခန္းေတြ အားလံုး ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ SSA တပ္ေတြ ဆုတ္ခြာသြားတဲ့ လြယ္တိုင္းလွ်ံဘက္ကို ဆက္လက္ ထိုးစစ္ဆင္ၾကတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ထိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဟာ ထိုင္းစစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ရာထူးကို အေျပာင္းအလဲ ျပဳလုပ္ခဲ႔တယ္။ ျမန္မာျပည္ကို လိုအပ္ရင္ အင္အားသံုးမယ္လို႔ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေျပာဆိုခဲ႔ဖူးတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆူရာယုဒ္ ခ်ဴလာေနာ့ ရာထူးက အနားယူရၿပီး စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ အသစ္က SSA ကို ေထာက္ပံ့ကူညီေနတာေတြ ရပ္ဆိုင္းလိုက္တယ္။ SSA လည္းလြယ္တိုင္းလွ်ံဘက္ကို အားလံုး ဆုတ္ခြာသြားရတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္နဲ႔ UWSA တပ္ဖြဲ႔ေတြလည္း လြယ္တိုင္းလွ်ံ ေဒသနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတာင္ေၾကာေတြေပၚမွာ ကာကင္းစခန္းေတြ တည္ေဆာက္ၿပီး ရင္ဆိုင္ထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ႔ၾကၿပီး တိုက္ပြဲေတြ အခိုက္အတန္႔ ၿပီးဆံုးခဲ႔ပါတယ္။

တိုက္ပြဲတြင္းမွာ တပ္မေတာ္ဟာ ဆံုးရွံဳးသြားတဲ့ နယ္ေျမေတြ အားလံုး ျပန္ရေအာင္ တိုက္ယူႏိုင္ခဲ႔ေပမယ့္ အက်အဆံုးမ်ားခဲ႔ပါတယ္။ တိုက္ပြဲေတြ အတြင္း က်ဆံုးခဲ႔သူေတြ ရွိသလို တာခ်ီလိတ္၊ မိုင္းဆတ္၊ မိုင္းတံု ၿမိဳ႕ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ ေထာက္ပံ႔ေရး လမ္းေၾကာင္းေတြမွာ မၾကာခဏ ျခံဳခို တိုက္ခိုက္ခံရတဲ့ အတြက္ က်ဆံုးရတာေတြလည္း ရွိခဲ႔တယ္။ UWSA တပ္ဖြဲ႔ကလည္း က်ဆံုးမႈမ်ားခဲ႔ၿပီး ဒဏ္ရာရသူနဲ႔ ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္း ဆံုးရွံဳးသူေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိခဲ႔တယ္။ ၁၂၀ မမ စိန္ေျပာင္းႀကီးေတြဟာ တိုက္ပြဲကို အဆံုးအျဖတ္ ေပးႏိုင္တဲ့ နည္းဗ်ဴဟာ လက္နက္ႀကီးေတြ အျဖစ္ျမင္ေတြ႕ခဲ႔ရ ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕တိုက္ပြဲေတြမွာ ပစ္မွတ္ကို အေတာ္ ေဝးေဝး လြဲေခ်ာ္တာေတြ အားနည္းခ်က္အျဖစ္ ေတြ႕ခဲ႔ရတယ္။ တိုက္ပြဲအတြင္းပ်က္ဆီးသြားခဲ႔တဲ
့ ရြာေတြကို ျပန္တည္ေပးခဲ႔ေပမယ့္ တိုက္ပြဲမတိုင္ခင္ က ေနထိုင္လာတဲ့ လူအားလံုး ျပန္လာမေနႏိုင္ၾကေတာ့သလို အရင္လိုလည္း စည္ကားျခင္း မရွိေတာ့ပါ။ တိုက္ပြဲစဥ္ တစ္ခုလံုးမွာ ဝမ္းနည္းဖို႔ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အရပ္ဘက္ ဝန္ထမ္းေတြ အသက္ဆံုးရွံဳးခဲ့ရတာပါ။

အခုေတာ့ အရင္က စည္ကားတဲ့ ရြာႀကီးျဖစ္ခဲ႔ၿပီး ၂၀၀၃ တိုက္ပြဲေတြ အတြင္းမွာ ရြာပ်က္ႀကီး ျဖစ္သြားတဲ့ မံုးထရြာေနရာမွာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္းက စၿပီး မံုးထၿမိဳ႕ အျဖစ္ ၿမိဳ႕အသစ္ တည္ေဆာက္ေနပါၿပီ။ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပို္င္း လင္းေခးခရိုင္ မိုင္းပန္ၿမိဳ႕နဲ႔လည္း ကားလည္း ေဖါက္လ်က္ရွိၿပီး မိုင္းပန္-မံုးထ လမ္းမွာ သံလြင္ျမစ္ကို ျဖတ္ၿပီး သံလြင္ျမစ္ကူးတံတားသစ္ႀကီးလည္း တည္ေဆာက္ဖို႔ စီစဥ္ေနပါၿပီ၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္လာတာနဲ႔ အမွ် ေဒသရဲ႕ လံုျခံဳေရး အေျခအေန ေကာင္းမြန္လာၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ ၂၀၀၃ တိုက္ပြဲေတြရဲ႕ စစ္ေဘးဒဏ္အျဖစ္ ရြာပ်က္ေတြရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း အၾကြင္းအက်န္ေတြကို ယေန႔တိုင္ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ အခုျပန္တည္ထားတဲ့ ရြာေတြရဲ႕ မနီးမေဝးမွာ ခ်ံဳေတာေတြ ဖံုးလႊမ္းေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ ရြာပ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။

အဲဒီ႔တုန္းက ခက္ခက္ခဲခဲ ျပန္တိုက္ယူခဲ႔ရတဲ့ ပန္မိုင္ဆြန္၊ ပန္ကန္႔ေကာ္၊ က်ဴဆန္ကပ္၊ မံုးေထာ္၊ မံုးထ၊ ေညာင္ပင္ကုန္း၊ ၄၀၀၈၈၇ စတဲ့ စခန္းေတြ အားလံုးဟာ ယခုအခါ မဆုတ္တန္းခံစစ္ စခန္းေတြ အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ မည္သည့္ အေျခအေနနဲ႔ ႀကံဳရသည္ျဖစ္ေစ စခန္းကို စြန္႕ခြာ ထြက္ေျပးခြင့္ မရွိပါဘူး။ ဒီစခန္းေတြကေန ဆုတ္ခြာခြင့္ကို အမိန္႔ေပးႏိုင္သူဟာ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ တစ္ဦးပဲ ရွိပါတယ္။

အခုတင္ျပခဲ႔တာေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သိမွီသေလာက္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ တိုက္ပြဲမ်ား အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လြဲမွားေနတာ၊ မျပည့္စံုတာေတြရွိရင္ သိတဲ့သူေတြက ေထာက္ျပ ျပဳျပင္ ေပးၾကပါ။

အားလံုးကို ေလးစားလ်က္
Comrade

ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ ပဋိပကၡ (၂၀၀၃) အပိုင္း-၁

Myanmar Defence blog မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္

ယခုေဖာ္ျပေသာ သမိုင္းဆိုင္ရာေဆာင္းပါသည္ ကိုcomrade ေပးပို႔ေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါသည္။ယခုေဆာင္းပါး၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ျပည္တြင္း မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနေသာ ယိုးဒယားမ်ား အေၾကာင္ ေဖာ္ျပခ်က္သာ ျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္း လက္နက္ကိုင္မ်ား အေရးႏွင့္ မသက္ဆိုင္ပါခင္ဗ်ာ..။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုcomrade ခင္ဗ်ာ...။

ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ ပဋိပကၡ (၂၀၀၃)

(ဒီအေၾကာင္း ေရးသားရတာက ျပည့္ျပည့္စံုစံု သိလို႔ မွီလို႔ ေရးတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ႀကိဳေတာင္းပန္ပါရေစ။ ကၽြန္ေတာ္ သိသေလာက္ ေရးတဲ့ထဲမွာ လြဲမွားတာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိႏိုင္ပါတယ္။ C-box မွာ ကိုsawkofan ေမးထားတာကို ျပန္ေျဖ ေပးတဲ့သူ မေတြ႕ေသးတဲ့ အတြက္ တကယ္နားလည္တဲ့ သိတဲ့ လူေတြ မေျပာခင္ သိသေလာက္ေလး နည္းနည္း ေျပာျပတာပါ။ လြဲမွားေနတာေတြ ရွိရင္ သိတဲ့လူေတြက ေထာက္ျပ ျပဳျပင္ေပးၾကပါ ခင္ဗ်ား။)

ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ ၂၀၀၁ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြနဲ႔ ပက္သက္လို႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အနည္းအက်ဥ္းပဲ ၾကားဖူးပါတယ္။ တိုက္ပြဲမွာ ပါခဲ႔ဖူးတဲ့ တပ္မေတာ္သားအခ်ိဳ႕နဲ႔၊ သူတို႔ဆီက တဆင့္စကားၾကားဖူးသူေတြ ဆီကေန ထပ္ဆင့္ၿပီး အနည္းအက်ဥ္းသာ ၾကားဖူးနားဝ ရွိပါတယ္၊ ထင္ရွားတဲ့ တိုက္ပြဲေတြက အို-၇ ေတာင္ကုန္းတိုက္ပြဲ၊ ပါခ်ီးစခန္း တိုက္ပြဲ၊ ဘီပီ-၁ စခန္းတိုက္ပြဲ၊ လြယ္ေတာ္ခန္းတိုက္ပြဲ၊ လြယ္ခန္းရွိဳးတိုက္ပြဲ၊ စတဲ့ တိုက္ပြဲႀကီး တိုက္ပြဲငယ္ေပါင္း မ်ားစြာ ပါပါတယ္။ မိုးသီးဇြန္ ဘေလာ့မွာ ကိုsawkofan ဖတ္ဖူးတဲ့ ေက်ာက္ေခတ္တပ္မေတာ္ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးက ေဆာင္းပါးရွင္ ဂါမဏိ ေရးတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖတ္ဖူးတယ္၊ သူ႔ေဆာင္းပါးမွာတဲ့ တခ်ိဳ႕အခ်က္ေတြကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔တင္ အရမ္းလြဲေနမွန္း သိသာပါတယ္၊ (ထိုင္းစစ္တပ္ရဲ႕ ႐ုပ္သံလိုင္းကလႊင့္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ယူၿပီး ေရးခဲ႔သလားေတာ့ မသိပါ)။ ျမန္မာဘက္က တိုက္ပ္-၆၉ တင့္ကားေတြ သံုးၿပီး ထိုင္းဘက္က အမ္-၆၀ တင့္ကားေတြနဲ႔ ခုခံခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုတယ္၊ ရွမ္းျပည္ အေရွ႕ပိုင္း တစ္ခုလံုးမွာ တိုက္ပ္-၆၉ လို ပင္မတိုက္ပြဲဝင္တင့္ေတြ တစီးမွ မရွိပါ။ ေျမျပင္ အေနထားကလည္း တင့္ေတြ ရွမ္းျပည္ အေရွ႕ပိုင္းကို သယ္ယူဖို႔နဲ႔ အဲဒီ႔ ေဒသမွာ စစ္ဆင္ဖုိ႔ အေျခအေန မေပးပါ။ ထိုင္းဘက္ကလည္း တကယ္သံုးခဲ့တာက သံခ်ပ္ကာ လူသယ္ယာဥ္ေတြနဲ႔ ေျခလ်င္ တိုက္ခိုက္ေရးယာဥ္ေတြပါ။



ေဆာင္းပါးရွင္ ဂါမဏိ ေရးထားတာ သတင္း အခ်က္အလက္ အလြဲအမွားေတြကို အေျခခံၿပီး ေရးထားတယ္ ဆိုတာေလာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာႏိုင္ပါတယ္။၂၀၀၁ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြနဲ႔ ပက္သက္လို႔ ပိုသိတဲ့ လူေတြ ေဆြးေႏြးေပးပါလိမ့္မယ္။ အခု ၂၀၀၃ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ နည္းနည္း ေဆြးေႏြးပါ႔မယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က ဒီတိုက္ပြဲစဥ္မွာ ပါဝင္ခဲ႔လို႔ မဟုတ္ပါ၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ထြက္ခဲ႔ဖူးတဲ့ စစ္ဆင္ေရး နယ္ေျမက အဲဒီ႔ ေဒသနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ အတြက္ အနည္းအက်င္း သိခဲ႔ရပါတယ္။

အဓိက တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြကေတာ့ ႀတိဂံေဒသ တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ နယ္ေျမ မံုးေထာ္-မံုးထ ေဒသ ျဖစ္ပါတယ္။ မံုးေထာ္(ရွမ္းအေခၚ မိုင္းေတာ့)-မံုးထ(မိုင္းထား) ေဒသ ဟာ ႀကိဂံေဒသ အေနာက္ေတာင္ဘက္စြန္း သံလြင္ျမစ္ အေရွ႕ဘက္ကမ္းမွာ တည္ရွိၿပီး အေရွ႕ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္
နယ္ေျမ ဟိုမိန္းေဒသ နဲ႔ နယ္ေျမခ်င္း ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဟိုမိန္းေဒသနဲ႔ မံုးေထာ္-မံုးထေဒသ အစပ္မွာ SSA ဌာနခ်ဳပ္ လြယ္တိုင္းလွ်ံစခန္း တည္ရွိပါတယ္။ လြယ္တိုင္းလွ်ံ စခန္းဟာ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္မ်ဥ္းေပၚမွာ ရွိၿပီး နယ္နိမိတ္ အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေတာင္ေၾကာ တေလွ်ာက္ အလ်ားလိုက္ တည္ရွိပါတယ္။ လြယ္တိုင္းလွ်ံစခန္းေရွ႕နဲ႔ ဘယ္ညာမွာ ကာကင္း စခန္းေပါင္း မ်ားစြာရွိၿပီး SSA ဟာ လြယ္တိုင္းလွ်ံဝန္းက်င္ ဧရိယာ အေတာ္မ်ားမ်ားကို စိုးမိုး ထားႏိုင္ပါတယ္။ လြယ္တိုင္းလွ်ံရဲ႕ အေဆာက္အဦ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ျမန္မာနယ္နိမိတ္ထဲမွာ ရွိေပမယ့္ ဝင္ေပါက္ေတြက ထိုင္းဘက္ကပဲ ဝင္လို႔ရပါတယ္။ ျမန္မာဘက္ျခမ္းကို အခိုင္အမာ ခံစစ္ျပင္ထားၿပီး ေရွ႕မွာ သတ္ကြင္း ဖန္တီး ထားပါတယ္။ SSA ရဲ႕ လြယ္တိုင္းလွ်ံ ကာကင္းေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာေတာ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေရွ႕တန္း ကာကင္းစခန္းေတြ ရွိပါတယ္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတာင္ေၾကာေတြမွာ တဖက္နဲ႔ တဖက္ အသင့္ ရင္ဆို္င္ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ အေနအထားပါ။

ထံုးစံ အတိုင္းပါပဲ တိုက္ပြဲေတြ စတင္ ျဖစ္ပြားတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ ထိုင္း-အေမရိကန္ပူးတြဲ Cobra Gold စစ္ေလ့က်င့္မႈ ျပဳလုပ္တဲ့ အခ်ိန္ပါ။ (ထံုးစံ အတိုင္းလို႔ ဆိုရတာက နယ္စပ္က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ စခန္းေတြ အတိုက္ခံရတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း လိုလိုဟာ Cobra Gold ျပဳလုပ္မယ့္ အခ်ိန္ကာလ ပတ္ဝန္းက်င္ျဖစ္ပါတယ္)။ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္ေတြ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္စခန္းေတြ ကို ဝင္တိုက္တာေတြဟာ Cobra Gold နဲ႔ အခ်ိန္ကိုက္ ျဖစ္ေလ့ရွိတာ တိုက္ဆိုင္မႈ သက္သက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီ႔ နယ္စပ္တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ထိုင္းတပ္ဟာ ဝင္မပါေပမယ့္ သူတို႔ နယ္စပ္ကို ကာကြယ္ဖို႔ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔ နယ္စပ္မွာ လက္နက္ႀကီးေတြ အျပည့္အစံုနဲ႔ တပ္လွန္႔ျခင္း တပ္အသင့္ေနရာယူျခင္းေတြ လုပ္ၿပီး ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ကို တိုက္ခိုက္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္ေတြ ေနာက္မွာ အသင့္ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က Cobra Gold စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈဟာ ပံုမွန္ ပူးတြဲ စစ္ေရးေလ႔က်င့္ရံုသက္သက္ မဟုတ္ပါဘူး။ အေမရိကန္က ထိုင္းကို လက္နက္ေရာင္းတဲ့ပြဲလည္း ျဖစ္တယ္။ စစ္ေလ့က်င့္မႈမွာပါတဲ့ အေမရိကန္တပ္ေတြဟာ လက္နက္ အျပည့္အစံုနဲ႔လာေလ့ရွိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ စစ္ေလ့က်င့္မႈ ၿပီးတဲ့အခါ ပါလာတဲ့ လက္နက္ႀကီးေတြကို ျပန္ယူမသြားဘဲ ထိုင္းကို အထူးေစ်းနဲ႔ ေရာင္းခဲ႔ေလ့ရွိပါတယ္။ စစ္ေလ့က်င့္မႈကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး လက္နက္ႀကီးေတြကို ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႔ သက္သက္သာသာ ေပးပစ္ခဲ႔တဲ့ သေဘာပါ။ ဒီလို ထိုင္းမွာ လက္နက္ေတြ အသင့္ ေလ့က်င့္မႈ အသင့္ ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ နယ္စပ္က တပ္မေတာ္စခန္းေတြ အၿမဲလိုလို တိုက္ခံရပါတယ္။ ၂၀၀၁ ခုနွစ္ Cobra Gold ကုိျမန္မာႏိုင္ငံ တာခ်ီလိတ္ေဒသ၊ လြယ္လန္းေဒသေတြနဲ႔ ကပ္လ်က္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းရိုင္ခရိုင္ နယ္စပ္မွာ ျပဳလုပ္သြားပါတယ္။ ထိုင္းတပ္ေတြ ခ်င္းရိုင္ခရိုင္ထဲမွာ အသင့္ရွိေနခ်ိန္ ေမလလယ္မွာ ထိုင္းျမန္မာ အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္မႈေတြ ၊ ေရွ႕တန္းတပ္ခ်င္း ထိေတြ႕မႈေတြ ျဖစ္လာတာပါ။

၂၀၀၃ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြဟာလည္း အလားတူပါပဲ။ Cobra Gold မတိုင္ခင္မွာ SSA တပ္ေတြဟာ တပ္မေတာ္ေရွ႕တန္း စခန္းမ်ားကို ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ခဲ႔ၾကတယ္။ တပ္မေတာ္ေရွ႕တန္း စခန္းေတြဟာ နယ္စပ္အနီးမွာရွိၿပီး SSA တပ္ေတြဟာ ထိုင္းဘက္ကေန ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ၾကတာပါ။ လက္နက္အင္အား လူအင္အား ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ တိုက္ခိုက္တာျဖစ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံက လက္နက္ အေထာက္အပံ႔ျပဳမွာ သံသယျဖစ္စရာ မရွိပါ။ ရုတ္တရက္ အလစ္အငိုက္ ထိုးစစ္ဆင္ခံရၿပီး တပ္မေတာ္ စခန္း အေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရွံဳးခဲ႔တယ္။ ႀကီးမားတဲ့ ဆံုးရွံဳးမႈ အေနနဲ႔ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ဂိတ္အမွတ္(၅) ဘီပီ-၅ ေဒသကို စြန္႕လႊတ္ခဲ႔ရၿပီး SSA က ထိန္းခ်ဳပ္သြားႏိုင္တယ္။ အဲဒီ႔ ေဒသမွာ ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အတြက္ တည္ေဆာက္ေပးထားတဲ့ ေဆးရံု၊ စာသင္ေက်ာင္း၊ စတဲ့ အေဆာက္အဦေတြ ဖ်က္ဆီးခံရၿပီး အရပ္ဘက္ဝန္ထမ္းတခ်ိဳ႕ အသက္ဆံုးရွံဳးခဲ႔တယ္။ စစ္ပြဲေၾကာင့္ ဘီပီ-၅ နယ္စပ္မွာ တည္ရွိတဲ့ ပန္ကန္႔ေကာ္ရြာနဲ႔ အဲဒီ႔ မေရာက္ခင္က ပန္မိုင္ဆြန္၊ က်ဴဆန္ကပ္၊ မံုးေထာ္၊ မံုးထ ရြာေတြ လံုးဝနီးပါး ပ်က္ဆီးသြားခဲ႔ၿပီး ေဒသခံေတြလည္း အမ်ားအျပား ထိခိုက္ေသဆံုးၾကရကာ အဲဒီ႔ ေဒသခံ လူအားလံုး ေနရပ္ကို စြန္႔ခြာထြက္ေျပးရတယ္။ တပ္မေတာ္က အမွတ္(၃၃) ေျချမန္တပ္မ လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္း တပ္ဖြဲ႔မ်ားနဲ႔ ဒီေဒသကို ျပန္လည္ ထိုးစစ္ဆင္ခဲ႔တယ္။ ႀကိဂံေဒသတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္လက္ေအာက္ခံ တပ္အခ်ိဳ႕လည္း စစ္ဆင္ေရးမွာ ပါဝင္ခဲ႔ၿပီး၊ တပ္မေတာ္နဲ႔ အတူ UWSA 'ဝ' တပ္ဖြဲ႕ မ်ားလည္း ပါဝင္တိုက္ခိုက္ခဲ႔တယ္။

တပ္မေတာ္ဘက္က အရင္က အင္အားအနည္းငယ္နဲ႔ စခန္းထိုင္ခဲ႔တဲ့ စခန္းေတြကို SSA က အင္အားအမ်ားအျပားနဲ႔ အခိုင္အမာ ခံစစ္ျပင္ထားလို႔ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခက္ခက္ခဲခဲ တိုက္ယူခဲ႔ရတယ္။ တပ္မေတာ္ဘက္က ၁၂၀ မမ စိန္ေျပာင္းႀကီးေတြ အမ်ားအျပား အသံုးျပဳ တိုက္ခိုက္ခဲ႔တယ္။ ေမာ္တာ က်ည္တခ်ိဳ႕ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲ က်ေရာက္တယ္လို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံက စတင္ ေျပာဆိုလာတယ္။ တပ္မေတာ္ဟာ မံုးေထာ္၊ မံုးထ တို႔ကို ျပန္လည္ သိမ္းယူႏိုင္ခဲ႔ေပမယ့္ ရန္သူဟာ ပိုျမင့္တဲ့ ေတာင္ေတြေပၚကေန ဆက္လက္ ခုခံၾကတဲ့ အတြက္ တိုက္ပြဲႀကီးေတြ ဆက္ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ရန္သူအခိုင္အမာ ခံစစ္ျပင္ထားတဲ့ ေထာင္ထိပ္ စခန္းေတြကို အငိုက္မရရွိဘဲ ေရွ႕တည့္တည့္ကေန ဒဲ့တက္ တိုက္ရတာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အထိအခိုက္ အက်အဆံုးလည္း အင္မတန္မွ မ်ားခဲ႔တယ္။ ရန္သူကလည္း ယာဘေဆးေတြ သံုးစြဲထားၿပီး ေတာင္ထိပ္က အမိုးပါခံကတုတ္ေတြထဲမွာက်ည္ဆံ အလွ်ံပယ္ထည့္ၿပီး ခုခံၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အကာအကြယ္ မရွိတဲ့ ေတာင္ထိပ္ေပၚကို ရဲစြမ္းသတိၱ တစ္ခုတည္းကို အရင္းျပဳၿပီး ရင္ဖြင့္ၿပီး တက္တိုက္ခဲ႔ၾကတဲ့ တပ္မေတာ္သား အားလံုး ဒီေနရကေန အေလးျပဳပါတယ္။ အဲဒီ႔ တိုက္ပြဲစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဝ တပ္ဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ရဲစြမ္းသတၱိနဲ႔ စြမ္းရည္ဟာလည္း မွတ္တမ္းတင္ရေလာက္ေအာင္ ေလးစားစရာျဖစ္ခဲ႔တယ္။

အႀကီးဆံုး တိုက္ပြဲႀကီးေတြကေတာ့ ပန္မိုင္ဆြန္ တိုက္ပြဲ၊ ၄၀၀၈၈၇ တိုက္ပြဲ၊ ပန္ကန္႔ေကာ္ တိုက္ပြဲ၊ ေညာင္ပင္ကုန္း တိုက္ပြဲ ေတြျဖစ္တယ္။ ၄၀၀၈၈၇ တိုက္ပြဲဟာ အလြန္ခက္ခဲတဲ့ တိုက္ပြဲ တစ္ပြဲျဖစ္ခဲ႔ၿပီး ေတာင္ရဲ႕ ေတာင္ခါးပန္း တဝက္မွာ ရွိတဲ့ (ပြိဳင့္-xxxx) ကို တပ္မေတာ္က သိမ္းႏိုင္ခဲ့ၿပီး ရန္သူနဲ႔ ဆက္လက္ ရင္ဆိုင္ထိန္းခ်ဳပ္ ေျခကုန္ယူထားစဥ္မွာ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ ရွိတဲ့ ရန္သူက လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ ဦးႏွိမ္ပစ္ခတ္ၿပီး ျပန္သိမ္းယူဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ႔တယ္။ အေပၚစီးကေန ပစ္ခတ္ၿပီး တန္ျပန္ ထိုးစစ္ဆင္လာတာကို ျပန္မက်ဆံုးေအာင္ ခုခံႏိုင္ခဲ႔လို႔သာ ဒီတိုက္ပြဲမွာ ရည္မွန္းခ်က္ရရွိတဲ့ အထိ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဆက္တိုက္ပြဲဝင္ႏိုင္ခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုက္ပြဲစစ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း မိမိ တိုက္စစ္ရပ္တန္႔သြားတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳး၊ က်ားတက္ထိုးရာကေန လန္က်လာတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ရန္သူက ထုတ္ႏွဳတ္အင္အားနဲ႔ တန္ျပန္ ထိုးစစ္ ဆင္ေလ႔ရွိခဲ႔တယ္။ ပန္ကန္႔ေကာ္ တိုက္ပြဲမွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဘက္က ပစ္လိုက္တဲ့ လက္နက္ႀကီး က်ည္ေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲက်တဲ့အတြက္ အရပ္သား အခ်ိဳ႕ ဒဏ္ရာရတယ္လို႔ ထိုင္းဘက္က ေျပာဆိုလာၿပီး ထိုင္းတပ္က ျမန္မာတပ္ကို လက္နက္ႀကီးနဲ႔ ျပန္လည္ပစ္ခတ္ခဲ႔တယ္။ ျမန္မာဘက္ကလည္း တံု႔ျပန္ပစ္ခတ္ခဲ႔ၿပီး နယ္စပ္တင္းမာမႈ အျမင့္ဆံုးေရာက္ခဲ႔တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၁ တိုက္ပြဲစဥ္တုန္းကလို ထိုင္းတပ္နဲ႔ ျမန္မာတပ္ေတြ ထိေတြ႕ တိုက္ခိုက္ခဲ႔တာမ်ိဳး အထိေတာ့ မျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ ထိုင္းတပ္က SSA ကို လက္နက္ ရိကၡာအႀကီးအက်ယ္ ေထာက္ပံ႔တာမ်ိဳး၊ သူတို႔ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္ထဲကေန ထိုးစစ္ ဆင္ႏိုင္ေအာင္ ကူညီတာမ်ိဳးနဲ႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္နဲ႔ လက္နက္ႀကီး အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္တာမ်ိဳး အထိပဲ ျဖစ္ခဲ႔တယ္။

အက္စ္အက္စ္ေအ တပ္မ်ား ဆုတ္ခြါရာ လြယ္တိုင္းလွ်ံ ေတာင္ကုန္း
ေညာင္ပင္ကုန္းစခန္းတိုက္ပြဲဟာ တိုက္ပြဲစဥ္ တေလွ်ာက္မွာ အက်အဆံုးအမ်ားဆံုးနဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီးမွ စခန္းကို သိမ္းပိုက္ရရွိပါတယ္။ ဒီစခန္းကို နည္းဗ်ဴဟာကြပ္ကဲမႈ အဖြဲ႕တစ္ခု၊ တပ္ရင္း(၃)ရင္းနဲ႔ တိုက္ခိုက္ခဲ႔တာျဖစ္ၿပီး တိုက္ပြဲ မစတင္မီမွာ ဗ်ဴဟာမွဴးက စခန္းကို ရရွိၿပီလို႔ ႀကိဳတင္ သတင္းပို႔ခဲ႔ၿပီး ကိုယ္တိုင္ပါဝင္ကာ ဘုရင့္ေနာင္ထံုး ႏွလံုးမူၿပီး တိုက္ခိုက္ခဲ႔တာ ျဖစ္တယ္။


ပန္မိုင္ဆြန္တိုက္ပြဲမွာလည္း ဝ တပ္ဖြဲ႔ဟာ လူဦးေရ ၈၀ ေလာက္ က်ဆံုးခံၿပီး အေသခံကာ ရဲရဲဝံ႔ဝံ႔ တိုက္ခိုက္ခဲ႔တယ္။
(ဆက္ရန္)

ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ တိုက္ပြဲမ်ား ၂၀၀၁ (အခ်က္အလက္ၾကမ္း အခ်ိဳ႕)



ျမန္မာ-ယိုးဒယားနယ္စပ္ရွိ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ စခန္း

၂၀၀၁ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြ အေၾကာင္းကို ကိုMM က ေရးေပးဖို႔ ေျပာလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေရးဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္သိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြက တပို္င္းတဆေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ ျဖစ္စဥ္ကို အစဥ္လိုက္ ဘာၿပီး ဘာဆက္ျဖစ္ခဲ႔တယ္ ဆိုတာ မသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ အေနနဲ႔ ေရးၾကည့္ေပမယ့္ ေရးလို႔ မရခဲ႔ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ သိတဲ့ လူေတြ မေရးခင္ တိုက္ပြဲေတြနဲ႔ ပက္သက္လို႔ နည္းနည္းပါးပါး သိခ်င္တဲ့ သူေတြ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ သိသေလာက္ အခ်က္ အလက္ ကေလးေတြ မွ်ေဝပါ႔မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေခါင္းစဥ္ကို နည္းနည္းျပင္ၿပီး .... အခ်က္ အလက္ၾကမ္း အခ်ိဳ႕ .... လို႔ပဲ အမည္ေပးလိုက္ပါတယ္။

၂၀၀၁ နယ္စပ္တိုက္ပြဲေတြ စတင္လာတာကေတာ့ ေဖေဖာ္ဝါရီ လထဲမွာပါ။ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕အနီးက အို-၇ ေတာင္ကုန္းစခန္းကို ထိုင္းဘက္က သူတို႔ ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ ေျပာဆိုတာကေန စတင္လာတာပါ။ အဲဒီ႔ အခ်ိန္မွာ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္မွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ SSA တို႔ကလည္း တိုက္ပြဲေတြ မၾကာခဏ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။ အဲဒီ႔ အခ်ိန္ကာလမွာပဲ စစ္ဆင္ေရး အထူးအဖြဲ႕မွဴး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ဦးနဲ႔ အေရွ႕ေတာင္တိုင္း တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သူရသီဟသူရစစ္ေမာင္တို
႔ အပါအဝင္ တပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီး အခ်ိဳ႕ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ ရဟတ္ယာဥ္ပ်က္က်ၿပီး ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။ တိုက္ဆိုင္တယ္ပဲ ေျပာရမလား၊ အဲဒီ႔ ျဖစ္ရပ္ေၾကာင့္ပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံက စစ္ေရးအရ ပိုမို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔သလားေတာ့ မသိပါ၊ နယ္စပ္တိုက္ပြဲေတြ ပိုၿပီး အရွိန္တက္ခဲ႔ပါတယ္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႔ တပ္မေတာ္ ေရွ႕တန္း က်ထိနစခန္း၊ ပါခ်ီးစခန္း နဲ႔ အို-၇ ေတာင္ကုန္းေတြကို SSA တပ္ေတြက ရုတ္တရက္ ဝင္ေရာက္စီးနင္းခဲ႔တာပါ။ အဲဒီ႔ စခန္းေတြဟာ နယ္စပ္မ်ဥ္းေပၚမွာ ရွိၿပီး အဲဒီ႔ စခန္းေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းမွာ ထိုင္းစစ္စခန္းေတြ ရွိပါတယ္။ ထိုင္းစစ္စခန္းဘက္ကေန SSA အင္အား ၂၀၀ ကေန ၂၆၀ ေလာက္ဟာ လက္နက္ႀကီး ပစ္အားသံုးၿပီး အင္အား အလံုးအရင္းနဲ႔ ညတိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲၿပီး ဝင္ေရာက္စီးနင္းတာပါ။ ထုိင္းစစ္စခန္းကလည္း ညတိုက္ပဲြသံုး ဆလိုက္ မီးေမာင္းႀကီးေတြနဲ႔ ထိုးျပေပးခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ လက္နက္ႀကီးနဲ႔လည္း ပစ္ကူ ေပးခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ တပ္မေတာ္စခန္းေတြမွာက အို-၇ မွာ တပ္စုအင္အားေလာက္ပဲ စခန္းထိုင္ထားပါတယ္။ ပါခ်ီးစခန္းမွာ တပ္ခြဲ အင္အားေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ အင္အား ကြာျခားေပမယ့္၊ ရန္သူ႕တိုက္စစ္အင္အားထက္ အလြန္နည္းေပမယ့္ အဓိက အဆံုးအျဖတ္ ေပးခဲ႔တာကေတာ့ အငိုက္ရရွိမႈပါ။ SSAဟာ လူအငိုက္ေကာ အခ်ိန္ အငိုက္ပါရရွိၿပီး၊ ဒီတိုက္ပြဲေတြ အတြက္လည္း ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ ေလ့က်င့္ထားပံု ေပၚပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘက္ျခမ္းကေန ဝင္တိုက္ရတာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ မထင္မွတ္တဲ့ ေနရာကေန တိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ပထဝီ အငိုက္ပါရတယ္လို႔လည္း ဆိုႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထိုင္းနဲ႔ ျမန္မာ နယ္စပ္ ဆက္ဆံေရး တင္းမာေနခ်ိန္ျဖစ္လို႔ စခန္းရဲ႕ ထိုင္းဘက္ျခမ္း မ်က္ႏွာစာမွာလည္း ခံစစ္ျပင္ထားမွာ မလြဲပါဘူး။ လက္နက္ပစ္အားခ်င္းလည္း ယွဥ္မရခဲ႔ဘဲ အခ်ိန္ ၾကာျမင့္ေအာင္ေတာင္ ေတာင့္ခံထားႏိုင္ျခင္း မရွိပါ၊ ပါခ်ီးစခန္းတစ္ခုတည္းမွာတင္ စစ္သည္ ၇ ဦး အထိ က်ဆံုးၿပီး စခန္းကို စြန္႕ခြာခဲ႔ရတယ္။ အို-၇ ေတာင္ကုန္းကိုလည္း အလားတူ ထိခိုက္ က်ဆံုးမႈေတြနဲ႔ စြန္႕ခြာရပါတယ္။ အို-၇ ေတာင္ကုန္းစခန္းဟာ တာခ်ီလိတ္-မယ္ဆိုင္ ေဒသကို ေကာင္းစြာလႊမ္းမိုးထားႏိုင္တဲ့ အေနထားရွိၿပီး ပါခ်ီး စခန္းဟာလည္း ပံုပါက်င္ ေဒသကို လႊမ္းမိုးထားႏိုင္ပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာပဲ တာခ်ီလိတ္ အေနာက္ျခမ္း ေဒသမွာ ရွိတဲ့ လြယ္ေတာ္ခန္း၊ လြယ္မဆုတ္၊ လြယ္ခန္းရွိဳးစခန္းေတြ အတိုက္ခံရၿပီး က်ဆံုးကုန္ပါတယ္။ ပံုပါက်င္-ပါခ်ီး-ေအာင္းေလာင္း ေဒသမ်ာလည္း တိုက္ပြဲေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားၿပီး စခန္း အေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရွံဳးလိုက္ရပါတယ္။ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ဂိတ္ အနီးမွာရွိတဲ့ ဘီပီ-၁ စခန္းကေတာ့ စခန္းသိမ္းတိုက္ပြဲ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆင္ႏႊဲခံရေပမယ့္ စခန္း က်ဆံုးမသြားေအာင္ ခုခံႏိုင္ခဲ႔တယ္။

တိုက္ပြဲေတြ အၿပီးမွာ SSA က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္စခန္းေတြေပၚကေန သိမ္းဆည္း ရမိတဲ့ လက္နက္ေတြ ပစၥည္းေတြကို ထုိင္းႏိုင္ငံက မီဒီယာေတြကို ေခၚယူျပသခဲ႔ၿပီး ဘိန္းျဖဳထုပ္ေတြ ဘိန္းမဲေတြ ပါ ေတြခဲ႔တယ္၊ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ဟာ နယ္စပ္မွာ ဘိန္းေမွာင္ခိုကူးေနတယ္ ဒါေၾကာင့္ ဒီစခန္းေတြကို တိုက္ခိုက္သိမ္းယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ရွင္းလင္းခဲ႔တယ္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံပိုင္ မီဒီယာေတြကလည္း SSA တပ္ဖြဲ႔ကသာ ဘိန္းေမွာင္ခိုကူးေနတဲ့ အဖြဲ႕ျဖစ္တယ္ ၊ ထုိင္းႏိုင္ငံက တိုက္ပြဲမွာ SSA ကို ကူညီခဲ႔တယ္ လို႔ တုန္႔ျပန္ခဲ႔တယ္။ ထိုင္းစစ္တပ္ကေတာ့ SSA ကို လက္နက္ႀကီးပစ္ကူ ေပးခဲ႔တာ မဟုတ္ဘူး၊ ျမန္မာစစ္တပ္က ပစ္တဲ့ က်ည္ေတြ သူတို႔ စခန္းေပၚက်တဲ့ အတြက္ တုန္႕ျပန္ပစ္ခတ္ခဲ႔တာ ျဖစ္တယ္လို႔ မီဒီယာေတြမွာ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီ႔ေနာက္ မီဒီယာေတြကေန အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲေရးသားတာေတြ၊ သံအမတ္ႀကီးေတြကို ေခၚယူ သတိေပးတာေတြ မီဒီယာေတြကေန ထိုင္းစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ေတြက ၿခိမ္းေျခာက္တာေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္လာတယ္။ အထင္ေပၚဆံုး ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးကေတာ့ ထိုင္းတပ္မေတာ္ ၾကည္းတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆူရာယုဒ္ ခ်ဴလာေနာ့ နဲ႔ အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္မွဴး ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဝမ္တနာခ်ိဳင္းတို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆူရာယုဒ္က အင္အားသံုး ေျဖရွင္းမယ္လို႔ ဆိုခဲ႔ၿပီး၊ ဝမ္တနာခ်ိဳင္းကေတာ့ မီဒီယာေတြမွာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ပုတ္ခတ္ ေျပာဆိုတာေတြ လုပ္ခဲ႔တယ္။ တိုက္ပြဲေၾကာင့္ ဝပ္တနာခ်ဳိဳင္းဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာ ပိုမို ေပၚလြင္လာၿပီး နာမည္ႀကီးလာတယ္။

ယိုးဒယား-ျမန္မာ နယ္စပ္ ျမန္မာတပ္မေတာ္ စခန္းမ်ား
(ဒီေနရာမွာ တစ္ခု ၾကားျဖတ္ေဆြးေႏြး လိုတာက ျမန္မာ မီဒီယာေတြက Thai 3rd Army ကို အမွတ္(၃)စစ္တိုင္းဆိုၿပီး ဘာသာျပန္ၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ တပ္ေတာ္ လို႔ ဘာသာျပန္တာ ပိုမွန္ပါမယ္၊ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ သူက သူအေျခစိုက္တဲ့ ေဒသတြင္းမွာ စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရး တာဝန္ေတြ ထမ္းေဆာင္ဖို႔ အတြက္တင္ မဟုတ္ဘဲ 3rd Army တစ္ခုလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ ေရႊ႕လ်ား စစ္ဆင္ႏိုင္တဲ့ offensive capability လည္းရွိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က စစ္တိုင္းေတြနဲ႔ ပံုသဏၭာန္ျခင္း မတူပါဘူး။ Phitsanulok မွာ တပ္ေတာ္ဌာနခ်ဳပ္ အေျခစိုက္ၿပီး ႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္းနဲ႔ အေနာက္ပိုင္းမွာ တပ္ေတြ ျဖန္႔က်က္ထားတယ္။ ထိုင္းနိုင္ငံမွာ တပ္ေတာ္ ေလးခုရွိၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္နမိတ္ တေလွ်ာက္ကို ကြပ္ကဲရတဲ့ အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္ဟာ ကြန္ျမဴနစ္ျခိမ္းေျခာက္မႈ မရွိေတာ့တဲ့ စစ္ေအးလြန္ကာလက စၿပီး လက္နက္အေကာင္းဆံုး တပ္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္ဆင္ေပးျခင္း ခံရတဲ့ ဦးစားေပး တပ္ေတာ္ျဖစ္လာတယ္။ စစ္ေအး ကာလတုန္းကေတာ့ လာအိုနဲ႔ ကေမၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻာဒီးယား နယ္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္စပ္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္ေတြကို ကြပ္ကဲရတဲ့ အမွတ္(၁)နဲ႔ အမွတ္(၂)တပ္ေတာ္ေတြကို ပိုဦးစားေပးခဲ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ႔ အခ်ိန္က ျမန္မာနယ္စပ္မွာ ျမန္မာအစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ေတြကို ၾကားခံဇုန္အျဖစ္ ထားခဲ႔ပါတယ္။ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ ထိုင္းတပ္တို႔ တိုက္ရို္က္ထိေတြ႕ခဲ႔ျခင္းလည္း မရွိပါဘူး။ စစ္ေအးလြန္ကာလေတြမွာ ကြန္ျမဴနစ္ျခိမ္းေျခာက္မႈ အႏၲရာယ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ နယ္စပ္အထိ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ထိန္းခ်ဳပ္လာႏိုင္တဲ့ အခါ အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္ဟာ ဦးစားေပး တပ္ေတာ္ ျဖစ္လာတယ္။ စစ္ေလ့က်င့္မႈ အမ်ားအျပားကိုလည္း အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္ ဧရိယာထဲမွာ လုပ္လာေတြ႕ ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ဥပမာ- ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ Cobra Gold ကို တပ္ခရိုင္မွာ လုပ္ခဲ႔ၿပီး၊ ၂၀၀၁ Cobra Gold ကို ခ်င္းရိုင္ခရိုင္မွာ လုပ္ခဲ႔တာမ်ိဳးပါ။)

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က က်ဆံုးသြားတဲ့ စခန္းေတြကို ျပန္လည္ထိုးစစ္ဆင္ခဲ႔တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ေဒသေတြနဲ႔ အလြန္နီးကပ္တဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘက္ျခမ္းမွာ ထိုင္းတပ္က စစ္အင္အား ၃၀၀၀၀ ေက်ာ္သံုးၿပီး စစ္ေရး ေလ႔က်င့္တာကိုလည္း ျမန္မာဘက္က ကန္႔ကြက္ခဲ႔တယ္။ ထိုင္းဘက္က စစ္ေရး ေလ႔က်င့္မႈကို ဆက္လုပ္ခဲ႔ၿပီး ျမန္မာဘက္ကို လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္ခတ္တာေတြ လုပ္လာပါတယ္။ ဒီိလိုနဲ႔ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား ၾကားမွာ အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က အို-၇ ေတာင္ကုန္းကို ျပန္သိမ္းပိုက္တဲ့ အခါမွာ ယိုးဒယားတပ္ေတြနဲ႔ စတင္ထိေတြ႕မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အို-၇ နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာရွိတဲ့ ယိုးဒယားဘက္ျခမ္းက ေတာင္ကုန္းက အို-၇ထက္ ပိုျမင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ကို စိုးမိုးေနတဲ့ အဓိက အခ်က္ျခာေတာင္ကုန္းမို႔ သူတို႔ပိုင္ပါတယ္ဆိုတဲ႔ ယိုးဒယားရဲ႕ ေျပာဆိုခ်က္ဟာ မမွန္ပါဘူး။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဟာ အို-၇ ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ အို-၇ရဲ႕ တဖက္က ပိုျမင့္တဲ့ ေတာင္ကုန္းေပၚကေန ယိုးဒယားက လက္နက္ႀကီးနဲ႔ အဆက္မျပတ္ပစ္ခတ္ခဲ႔ပါတယ္။ F-16 တိုက္ေလယာဥ္ေတြ ျမန္မာ့ေလပိုင္နက္ထဲ ဝင္လာၿပီး ျခိမ္းေျခာက္ပ်ံသန္းတာေတြ လုပ္လာပါတယ္။ လြယ္လန္းေဒသမွာရွိတဲ့ မိုင္းယြန္းၿမိဳ႕မွာ UWSA အဖြဲ႕က မွဴးယစ္ေဆးဝါးေတြ ထုတ္လုပ္ေနတယ္လို႔ ယိုးဒယားက စြပ္စြဲၿပီး တိုက္ေလယဥ္ေပၚကေန ဗံုးက်ဲခ်ၿပီး တိုက္ခိုက္ခဲ႔တယ္။ F16 တစ္စီး ျမန္မာ့ ေျမေပၚမွာ ပ်ံသန္းေနခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ဟာ ၄၅ မိနစ္ေတာင္ ၾကာခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ နယ္စပ္က စခန္းေတြ ေပၚတင္မကဘဲ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ေပၚကိုပါ ျဖတ္ပ်ံခဲ႔တယ္။
ယိုးဒယားမီဒီယာေတြမွာေတာ့ ျမန္မာတပ္ေတြဟာသူတို႔ပိုင္နက္ကို က်ဴးေက်ာ္လာလို႔ ေလယဥ္ေပၚကေန အသံဗံုးက်ဲခ်ၿပီး ေျခာက္လွန္႔ခဲ႔ရတာပါလို႔ ဆိုတယ္။ သူတို႔ ျပန္လည္ ပစ္ခတ္တာကုိ မခံႏိုင္တဲ့ အတြက္ေရာ၊ ေလယာဥ္ကို ေၾကာက္ရြံ႕တဲ့ အတြက္ေရာ ျမန္မာတပ္ေတြ မယ္ဆိုင္အနီးက ေတာင္ကုန္းေပၚက ျပန္ဆုတ္ေျပးသြားၾကလို႔ ေတာင္ကုန္းကို သူတို႔ ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ (ႏွစ္ႏိုင္ငံတပ္ေတြ ထိေတြ႕တဲ့ နယ္စပ္တိုက္ပြဲမွာ ယိုးဒယားက သူတို႔ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ ဒါေပမယ့္ တိုက္ပြဲမွာ ေတာင္ကုန္းကို တကယ္ရလိုက္တာက ျမန္မာဘက္က ရတာပါ။ ဒီေန႔အထိလည္း ျမန္မာပိုင္ပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၈ခုႏွစ္တုန္းက အို-၇ ေတာင္ကုန္းကို ေရာက္ခဲ႔တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာင္ကုန္းထိပ္အထိ ကားလမ္း ေပါက္ေနပါပီ။ ေနာက္ဆင္ေျခေလွ်ာခံစစ္ကိုလည္း အခိုင္အမာတည္ေဆာက္ထားၿပီး လက္နက္ႀကီးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒုတပ္ရင္းမွဴးဦးစီး စစ္ေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္း စခန္းထိုင္တဲ့ စခန္းႀကီး တစ္ခု ျဖစ္ေနပါၿပီ။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ယိုးဒယားေတာင္ကုန္းမွာလည္း ယိုးဒယားတပ္ေတြ အခိုင္အမာတပ္စြဲထားတာ လွမ္းျမင္ရပါတယ္။)

တိုက္ပြဲတြင္းမွာ ယိုးဒယားက တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တြင္းကို လက္နက္ႀကီးနဲ႔ လွမ္းပစ္ခဲ႔တဲ့ အတြက္ အရပ္သား (၂)ဦးေသဆံုးခဲ႔ပါတယ္။ ျမန္မာဘက္ကလည္း မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ထဲကို လက္နက္ႀကီးနဲ႔ ျပန္ပစ္ခဲ႔ၿပီး ထိုင္းျပည္သူ (၂)ဦး ေသဆံုးတယ္လို႔ မီဒီယာေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ တာခ်ီလိတ္ အေနာက္ျခမ္း ေဒသနဲ႔၊ ပံုပါက်င္-ပါခ်ီး ေဒသ ေတြမွာ တိုက္ပြဲေတြ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ခဲ႔ၿပီး လြယ္လန္း ေဒသမွာေတာ့ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္/မျဖစ္ကို ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ (သိတဲ့လူေတြ ေျပာျပေပးပါ)။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဟာ က်ဆံုးသြားတဲ့ စခန္းေတြကို ဂၽြန္၊ ဂ်ဴလိုင္ လေတြထဲမွာမွ ျပန္သိမ္းႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ SSA တပ္ေတြလည္း ယိုးဒယားႏိုင္ငံထဲကို ဆုတ္ခြာသြားၾကတယ္။ အက်အဆံုး၊ ဒဏ္ရာရ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီးမွ စခန္းေတြကို ျပန္သိမ္းႏိုင္ခဲ႔တာပါ။ ပါခ်ီးေတာင္ ဆိုရင္ အေတာ္မတ္ေဆာက္တဲ့ အတြက္ ခက္ခက္ခဲခဲ တိုက္ခိုက္ခဲ႔ရတယ္ နယ္စပ္အနီးမွာ ရွိတဲ့ အတြက္ လက္နက္ႀကီး သံုးရတာလည္း အကန္႔အသတ္ အလြန္မ်ားပါတယ္၊ စခန္းေတြ က်သြားတုန္းက နာရီပိုင္းတြင္း က်ဆံုးသြားေပမယ့္ ျပန္သိမ္းယူတဲ့အခါ အသက္ေတြ အမ်ားႀကီးရင္းၿပီး လနဲ႔ခ်ီေအာင္ တိုက္ယူခဲ႔ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္သူ႔ဘက္ကအငိုက္ရရွိခဲ႔မႈနဲ႔၊ မိမိက တိုက္စစ္ဆင္တဲ့ အခါမွာေတာ့ အငိုက္မရရွိတဲ့ အခါ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးႀကီးႀကီး ေပးဆပ္ခဲ႔ရတယ္ဆိုတာ သင္ခန္းစာပါ။ (အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ပါခ်ီးအပါအဝင္ ဒီစခန္းေတြ အားလံုးဟာ အျမင့္ဆံုး တပ္လွန္႔ထားတဲ့ မဆုတ္တမ္းခံစစ္ စခန္းေတြပါ။) လြယ္မဆုတ္စခန္းကို သိမ္းပိုက္မိတဲ့ အခါမွာ ယိုးဒယားတပ္သံုး ဆက္သြယ္ေရးစက္တစ္လံုးေတာင္ သိမ္းမိခဲ႔ပါေသးတယ္။ အို-၇ တိုက္ပြဲမွာလည္း ယိုးဒယားတပ္သံုး လက္နက္ငယ္ေတြနဲ႔ ယိုးဒယားတပ္မေတာ္ တံဆိပ္ပါတဲ့ ေရွ႕ထြက္မိုင္းေတြပါ သိမ္းမိခဲ႔ပါတယ္။

လြယ္လန္းေဒသ အေျခအေနကလည္း အခ်ိန္မေရြး ေပါက္ကြဲႏိုင္တဲ့ အင္မတန္ အႏၲရာယ္ႀကီးတဲ့ အေနအထားပါ။ လြယ္လန္းေဒသတြင္းမွာ ထိုင္းစစ္စခန္း (၃၅)ခု ရွိေနပါတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ထိုင္းစစ္စခန္းေတြ အားလံုး ဆုတ္ခြာေပးဖုိ႔ တရားဝင္ အေၾကာင္းၾကားမႈ လုပ္ခဲ႔ပါေသးတယ္။ ထိုင္းဘက္က ျပန္လည္ ကန္႔ကြက္ခဲ႔ၿပီး သူတို႔ပိုင္ နယ္ေျမျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဆုတ္မေပးႏုိင္ေၾကာင္း ဆိုတယ္။ ဒီျပႆနာဟာ ဒီေန႔ အထိ မၿပီးဆံုး ေသးပါဘူး။ ထိုင္းတပ္စခန္းေတြ(အခ်ိဳ႕စခန္းေတြမွာ သံခ်ပ္ကာ ယာဥ္မ်ားပါ ပါဝင္ပါတယ္)နဲ႔ ျမန္မာတပ္စခန္းေတြ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ၿပီး အသင့္ အေနအထားနဲ႔ စခန္းခ်ထားတာ ဒီေန႔ အထိပါ။

၂၀၀၁ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြမွာ ယိုးဒယားနဲ႔ ျမန္မာတပ္ေတြ ထိေတြ႕ခဲ႔တာကို ျပန္သံုးသပ္ရရင္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ဘက္က ယိုးဒယားထက္ အက်အဆံုး အထိအခိုက္ ပိုမ်ားခဲ႔တယ္ (ဒါေပမယ့္ ယိုးဒယားတပ္ေတြေၾကာင့္လို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ပါ၊ SSA နဲ႔ တိုက္ခိုက္ရတဲ့ အတြက္ ထိခိုက္က်ဆံုးရတာေတြပါ)။ ဒါေပမယ့္ နယ္ေျမမဆံုးရွံဳးေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ အျငင္းပြားေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းကို ရန္သူ႕လက္ပါမသြားေအာင္ ျပန္တိုက္ယူႏိုင္ခဲ႔ၿပီး၊ လြယ္လန္းေဒသက နယ္ေျမအျငင္းပြားမႈ ျပႆနာကေတာ့ နဂိုအေျခအေနတိုင္း ရွိေနၿပီး ဒီေန႔အထိ ေျဖရွင္းႏိုင္ျခင္း မရွိေသးဘူး။ အဲ႔ဒီ႔ အခ်ိန္က မိမိ ေလတပ္မေတာ္မွာ ေခတ္မွီဂ်က္တိုက္ေလယာဥ္ မရွိခဲ႔တဲ့ အတြက္ ယိုးဒယားေလတပ္က မိမိ ေခါင္းေပၚျဖတ္ပ်ံၿပီး နားရြက္တံေတြးဆြတ္တာ ခံခဲ႔ရတယ္။

(ၿပီးခဲ႔တဲ့ ၂၀၀၃ တိုက္ပြဲစဥ္ အေၾကာင္းမွာ အခ်က္အလက္ တခ်ိဳ႕ကို ျပင္ခ်င္တာက ပန္ကန္႔ေကာ္၊ ပန္မိုင္ဆြန္၊ လြယ္ေထြ၊ က်ဴဆပ္ကပ္စတဲ႔ စခန္းေတြ အတိုက္ခံခဲ႔ရတာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ထဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ယိုးဒယားနဲ႔ ပစ္ခတ္မႈေတြျဖစ္တာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ စခန္းေတြ အတိုက္ခံခဲ႔ရတာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ေမလထဲ (Cobra Gold ရာသီ) မွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ပန္ကန္႔ေကာ္ ေဒသဟာ ဘီပီ-၅ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဘီပီ-၃ပါ။)

သိတဲ့လူေတြက အခ်က္အလက္ေတြ ျဖည့္ေပး၊ ျပင္ေပးၾကဖို႔ ႀကိဳဆိုပါတယ္။

အားလံုးကို ေလးစားလ်က္
Comrade