ေရႊလီသား(မဘိမ္း)

Loading...

Saturday, 4 February 2012

ကြ်န္ေတာ္မေမ့ႏုိင္တဲ့ ဩ၀ါဒ (ေပဖူးလြာ စာအုပ္မွ) Page 1 of 6

လူ႔ဘ၀မွာ ေမြးလာတယ္။ တစ္ခ်ိန္က်ေတာ့ ေသတယ္။ ဒီခရီးကို လူတုိင္း ေလွ်ာက္ၾကရ ပါတယ္။ ငယ္စဥ္က ပညာရွာတယ္။ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ စား၀တ္ေနေရး အတြက္ အလုပ္လုပ္ၾက၊ စီးပြား ရွာၾကတယ္။ အခ်ိန္တန္ေတာ့ အနားယူတယ္။ အၿငိမ္းစား ဘ၀မွာ တရားဘက္ ဆက္လိုက္သူ ကလည္း လုိက္ၾကတာေပါ့။ ဒီလုိႏွင့္ အိုလာတယ္။ နာလာတယ္။ ေနာက္ဆံုး ေသတယ္။ လူ႔ဘ၀ ခရီးကို ဒီလို ျဖတ္သန္း ေနၾကခ်ိန္မွာ လူတုိင္းဟာ မ်ားျပားလွတဲ့ ဆံုးမ ၾသ၀ါဒေတြကို နားေထာင္ ခဲ့ၾကရတာေပါ့။ လူမွန္းသိစ အရြယ္ မွစၿပီး မိဘက ဆုိဆံုးမခဲ့တယ္။ ပညာ သင္ခ်ိန္မွာ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားရဲ႔ ဆံုးမ ၾသ၀ါဒေတြ၊ အလုပ္ ၀င္လုပ္ၾကေတာ့ အထက္ အရာရွိရဲ႔ ဆံုးမၾသ၀ဒါ ေတြေပါ့။ ဒါေတြအျပင္ ဗုဒၶ စာေပႏွင့္ အျခားစာေပ ေတြ၊ လူႀကီး သူမေတြ၊ အေတြ႔အႀကံဳ ရင့္က်က္တဲ့ ပညာရွင္ေတြ စသည္ျဖင့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးစံု၊ ေနရာ မ်ဳိးစံုမွ ၾသ၀ါဒေတြ ရၾကပါတယ္။ ဒီလုိ ရလာခဲ့ၾကတဲ့ အဆံုးအမ ၾသ၀ါဒေတြကို ဘယ္ေလာက္အထိ နာယူမွတ္သား လုိက္နာ ၾကတယ္။ က်င့္သံုးၾကတယ္ ဆုိတာကေတာ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးခ်င္း အေပၚ မူတည္တာေပါ့ေလ။ အခ်ဳိ႕ ၾသ၀ါဒေတြက ဘယ္ဘက္နားမွ ၀င္ၿပီး ညာဘက္နားမွ ထြက္သြားတယ္။ အခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အခ်ိန္ အတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ စိတ္ထဲ စြဲက်န္ ခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕ ၾသ၀ါဒက်ေတာ့ အုိမင္း ရင့္ေရာ္ လာသည့္တုိင္ မေမ့ဘူး။ မိမိဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ မီး႐ွဴး တန္ေဆာင္သဖြယ္ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ လမ္းညႊန ္ထိန္းေၾကာင္း ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ မေမ့ႏုိင္တဲ့ အဆံုးအမ ၾသ၀ါဒမ်ဳိး ကြၽန္ေတာ္ ရခဲ့ဖူးပါတယ္။ အသက္၂၀ ႏွင့္ ၂၁ ႏွစ္တုန္းကေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ ယခုအသက္ ၈၁ ႏွစ္ရွိၿပီ။ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ခန္႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီၾသ၀ါဒ ႏွစ္ခုကုိ ကြၽန္ေတာ္ မေမ့ဘူး။ စိတ္ထဲမွာ စြဲၿမဲေနတုန္းပါပဲ။ ပ႒မၾသ၀ါဒ ၁၉၄၉-၅၁ ခုႏွစ္တုန္းက အဂၤလန္က ဘုရင့္ စစ္တကၠသိုလ္မွာ(Royal Military Academy, Sandhuhst) ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္း တက္ခဲ့ ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးစ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ တပ္မေတာ္မွာ “ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္း” သာ ရွိၿပီး “စစ္တကၠသိုလ္” မဖြင့္ရေသးေတာ့ အဂၤလန္ က ဘုရင့္ စစ္တကၠသိုလ္ကို ၁၉၄၇ခုႏွစ္မွစၿပီး ႏွစ္စဥ္ဗုိလ္ေလာင္း အခ်ဳိ႕ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ေမလမွာ ကြၽန္ေတာ္ အပါအ၀င္ ဗိုလ္ေလာင္း ေလးေယာက္ ေစလႊတ္ခဲ့တယ္။ ဘုရင့္ စစ္တကၠသိုလ္ကို ေစလႊတ္တဲ့ တတိယ အသုတ္ေပါ့။ သင္တန္းတက္စဥ္ အရပ္ဘက္ တကၠသိုလ္ တစ္ခုရဲ႔ ႏွစ္ပတ္လည္ မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္မွာ တကၠသိုလ္ရဲ႔ ဘဲြ႔ႏွင္းသဘင္ အေၾကာင္း ဖတ္လုိက္ ရပါတယ္။ အဂၤလိပ္ မင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္ ထဲက ပုဂၢိဳလ္ ႀကီးတစ္ဦးက ဘဲြ႔ရ ေက်ာင္းသားေတြကို ေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္း အျပည့္အစံု ေဖာ္ျပထားတယ္။ မိန္႔ခြန္းပါ ၾသ၀ါဒက အႏွစ္သာရ ျပည့္၀လြန္းလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ ႏွစ္ၿခိဳက္သြားၿပီး မွတ္သားခဲ့တယ္။ ၾသ၀ါဒ အက်ဥ္းက ဒီလုိပါ။ “မင္းတုိ႔ တေတြ ေက်ာင္းပညာ သင္ၾကားျခင္း ၿပီးဆံုးခဲ့ၿပီ။ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ မွာ အလုပ္၀င္ၾကေတာ့မယ္။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ လည္း အၿငိမ္းစား ယူခ်ိန္အထိ လုပ္သြားၾကလိမ့္ မယ္။ ဒီလို အလုပ္ေတြ လုပ္ၾကရာမွာ မင္းတုိ႔စိတ္ထဲ စြဲစဲြၿမဲၿမဲ ထားၿပီး လုပ္ကိုင္သင့္တာ တစ္ခုရွိတယ္။ ဒီအေၾကာင္း မင္းတုိ႔ကို ငါေျပာခ်င္တယ္။ ငါမွာ ခ်င္တယ္” လုပ္သက္ တစ္ေလ်ာက္မွာ ရာထူးအဆင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ လုပ္ငန္း တာ၀န္ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို မင္းတုိ႔ လုပ္ၾကလိမ့္မယ္။ မင္းတုိ႔ အလုပ္၀င္တဲ့ လုပ္ငန္း ဌာနမွာ အရာရိွအခ်ဳိ႕က ထိပ္ပိုင္းရာထူး အဆင့္ထိ တက္သြားၾကသလုိ အခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း အလယ္အလတ္ အဆင့္နဲ႔ပဲ ၿပီးဆံုးသြားၾကတာ မင္းတုိ႔ ေတြ႔လိမ့္မယ္။ ဒါကလည္း သဘာ၀က်ပါတယ္။ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး လူတုိင္း အထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္ႏုိင္မလဲ။ ဒီလုိ သေဘာရွိလုိ႔ အျခားသူ ေတြမေရာက္ၾကေပမယ့္ ငါေရာက္ ႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး မင္းတုိ႔ ေမြးရမယ္။ အေရးႀကီးတာက ဘယ္အဆင့္ႏွင့္ ဘာလုပ္ငန္း တာ၀န္ပဲ လုပ္ရ၊ လုပ္ရ၊ ကိုယ္လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ကို မိမိရဲ႕ ကိုယ္စြမ္း ရွိသ၍၊ ဥာဏ္စြမ္းရွိ သ၍ႏွင့္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကဖုိ႔ပဲ။ အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ လုပ္ၾက၊ မခုိမကပ္နဲ႔။မိမိ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္တုိင္းကို အဲဒီလုိ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လုပ္ၾက။ ေသးငယ္တဲ့ အလုပ္ပဲ အေရး မႀကီးတဲ့ အလုပ္ပဲလုိ႔ သေဘာထားၿပီး မိမိ လုပ္ႏုိင္တာထက္ ေလ်ာ့ၿပီး မလုပ္ႏွင့္။ မင္းတုိင္းေက် မလုပ္နဲ႔ အလုပ္ တစ္ခုဟာ ႀကီးႀကီးေသးေသး မင္းလုပ္တဲ့ အလုပ္တုိင္းဟာ ထိပ္တန္းႀကီးပဲလုိ႔ မင္းရဲ႕အထက္လူႀကီး မ်ားကေရာ၊ လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္မ်ားကပါ ျမင္ၾက၊ ေျပာဆုိ လာၾကေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ယုတ္စြအဆံုး ေျပာမယ္ကြာ။ တံျမက္စည္း လွည္းတဲ့အလုပ္ လုပ္ရရင္ေတာင္ မင္းလွည္း က်င္းခဲ့တာထက္ ပိုမို ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဘယ္သူမွ် ထပ္မလွည္းႏုိင္တဲ့ အဆင့္မ်ဳိး ေရာက္ေအာင္ လွည္းရမယ္။ ေအး တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ကြ။ ဒီလုိ မင္း အစြမ္းကုန္ လုပ္ေနတာဟာ အထက္လူႀကီးက ေစာင့္ၾကည့္ေနလုိ႔ လုပ္တာမ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္ေစနဲ႔။ လုပ္ငန္း ၿပီးစီးသြားလွ်င္ လာေရာက္စစ္ေဆး မွာမုိ႔ လုပ္တာမ်ဳိးလည္း မျဖစ္ေစနဲ့။ မင္းတုိ႔ ၾကပ္မတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနသူ ရွိရွိ၊ မရွိရွိ။ လုပ္ငန္း အစစ္ေဆး ခံရဖုိ႔ ရွိရွိ၊ မရွိရွိ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာမ်ဳိး၊ အစြမ္းကုန္ လုပ္တာမ်ဳိးသာ ျဖစ္ပါေစ။ ႀကီးၾကပ္မႈ မရွိဘဲနဲ႔ လုပ္ႏုိင္သူ ျဖစ္ပါ ေစ။ ဒီလုိသာ မင္းတုိ႔လုပ္ၾက၊ ကိုင္ၾကမယ္ဆုိရင္ မင္းတုိ႔ ေအာင္ျမင္မွာ ေသခ်ာတယ္။ အထက္ လူႀကီးတုိင္းက ဒီလုိ လုပ္ကိုင္တဲ့၊ စိတ္ခ်ရတဲ့ လက္ေအာက္ငယ္သားကုိ သတိျပဳမိတယ္။ သေဘာက်တယ္။ တန္ဖိုး ထားၾကတယ္။ အလုပ္တစ္ခု ခိုင္းလိုက္လွ်င္ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစား လုပ္တဲ့သူ၊ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား လုပ္သူ၊ ယံုၾကည္ စိတ္ခ်ရသူ တစ္ေယာက္ရယ္လုိ႔ အထက္ လူႀကီးေတြက မင္းကို ျမင္လာၿပီ ဆုိလွ်င္ မင္းရဲ႕ တုိးတက္ေရး လမ္းစ ပြင့္သြားၿပီလုိ႔ မွတ္ေပေတာ့။ 
https://www.facebook.com/pages/%E1%80%85%E1%80%85%E1%80%B9%E1%80%90%E1%80%80%E1%81%A0%E1%80%9E%E1%80%AF%E1%80%AD%E1%80%9C%E1%80%B9/301618333222558

No comments:

Post a Comment