ေရႊလီသား(မဘိမ္း)

Loading...

Wednesday, 21 March 2012

စစ္တပ္နဲ႕ ျမန္မာ့နုိင္ငံေရး(၁)


၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွာ အမ်ိဳးသားညီလာခံက်င္းပႏုိင္ဖို႕အတြက္ညိွႏိႈင္းၾကေတာ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံရဲ့ ဦးတည္ခ်က္ ေျခာက္ရပ္ထဲမွာ နံပါတ္ေျခာက္အေနနဲ႕ အမ်ိဳးသား ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑တြင္ တပ္မေတာ္မွ ပါ၀င္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ေရး ဆိုၿပီး ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီခ်ဳပ္ကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး အမ်ိဳးသားညီလာခံကို သြားတက္တဲ့ ဦးေအာင္ေရႊတို႔က ဒီအခ်က္ထည့္သြင္း တာကိုအျပင္းအထန္ ကန္႕ကြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚစုၾကည္ ျပန္လြတ္လာၿပီး ေနာက္မွာ အမ်ိဳးသားညီလာခံကေန ဒီခ်ဳပ္ထြက္လာေအာင္ အမိန္႕ေပးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရင္း ေတြထက္မွာ ဒီအခ်က္လည္းပါပါတယ္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ အမ်ိဳးသားညီလာခံ ျပန္က်င္းပတဲ့အခါ ဒီခ်ဳပ္က ဒီအခ်က္ကို ဖယ္ရွားေပးဖို႕ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္လို႕လည္း ၾကားရပါတယ္။ မွန္ မမွန္မသိပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအုပ္စု အေနနဲ႕ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္မပါ သင့္ဘူးဆိုတာကို ေျပာတာကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းမ်ားနဲ႔ မကိုက္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီခ်ဳပ္ေရာ၊ အျခားအဖြဲ႕မ်ားကပါ နအဖ တနည္း စစ္တပ္က ဘာျဖစ္လို႕ ဒီအခ်က္ကို ေတာင္းဆိုေနရတယ္ ဆိုတာကို တိတိက်က် အေျဖရွာဖို႕ မၾကိဳးစားပဲဲ စစ္တပ္က အာဏာကို ဆက္ၿပီးခ်ဳပ္ကိုင္ထားျခင္လို႕ လုပ္တာ ျဖစ္တယ္လို႔သာ ခပ္လြယ္လြယ္နဲ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်တာေတြကိုပဲ ၾကားေနရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေနနဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးမွာ ေရရွည္တည္တံ့မယ့္ အေျဖရွာခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စစ္တပ္ရဲ့ လုိလားခ်က္က ဘာလဲ၊ သူ႕ရဲ့ စိုးရိမ္မႈေတြက ဘာလဲ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ဘာလဲဆိုတာကို သိႏုိင္ေအာင္ လုပ္ဖို႕လုိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ျပႆနာတစ္ခုက နအဖအေနနဲ႕ကလည္း ဒီအခ်က္ ေတြကို တစ္စုတစ္စည္းတည္း တိတိက်က်စုစည္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာတာမရိွပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးႏုိင္ဖို႔အတြက္ အမ်ိဳးသားညီလာခံမွ ေျပာတဲ့မိန္႕ခြန္းေတြ၊သတင္းစာ ေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ ေတြမွာ ေျပာခဲ့တဲ့အခ်က္ေတြထဲက ေနလိုက္ၿပီး အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူဖို႕လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီသတင္းေတြ စုစည္း ေပးပို႕တဲ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ့ေက်းဇူးကို ဒီေနရာကေဖာ္ျပလိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပတာေတြက ျပည့္စံုခ်င္မွ ျပည့္စံုပါမယ္။ မွန္တယ္လို႕လဲ အာမမခံႏုိင္ပါဘူး။ သို႕ေသာ္ ျပႆနာတစ္ခုကို အျခား ရႈ႕ေထာင့္အျမင္ဘက္က ေနခ်ဥ္းကပ္တယ္လို႕ ျမင္ေစခ်င္ပါတယ္။ 
ပထမဆံုးအေနနဲ႕ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈမွာ တပ္မေတာ္ရဲ့ အခန္းက႑ကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ကိုလိုနီစနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံအမ်ားစုမွာ လြတ္လပ္ေရးလႈပ္ရွားမႈကို ဦေဆာင္တဲ့အဖြဲ႕ သို႕မဟုတ္ ပါတီက တပ္မေတာ္ကို ထူေထာင္ၿပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ပါတယ္။ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာေတာ့တပ္မေတာ္က အဲဒီလို လႈပ္ရွားမယ့္အဖြဲ႕ကို ဦးေဆာင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ ထူးျခားတဲ့ အခ်က္ျဖစ္သလို တပ္မေတာ္က အမ်ိဳးသားႏုိင္ငံေရးမွာ အေရးႀကီးတဲ့အခန္းက ပါ၀င္ရမယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆရဲ့ အစလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ထပ္ရွင္းျပပါမယ္။ တရုတ္မွာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အရင္ေပၚၿပီးမွ ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ ေပၚပါတယ္။ ဗီယက္နမ္၊ လာအို၊ အင္ဒိုနီးရွားဒီအတို္င္းပါဘဲ။ အိႏၵိယမွာဆို ကြန္ဂရက္ပါတီကပဲ လႈပ္ရွားခဲ့ၿပီး လြတ္လပ္ေရးရမွ တပ္မေတာ္ဆိုတာ ေပၚလာခဲ့တာပါ။ အာဖရိကနုိင္ငံအမ်ားစုမွာလည္း ဒီလိုပဲေတြ႔ရမွာျဖစ္ ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာက လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ဖို႕ ဖြဲ႕စည္းခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၀င္ေတြက ဒို႔ဗမာ အစည္းအရံုးမွာ ႏွစ္ျခမ္းကြဲေနတဲ့ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း အုပ္စုကေရာ၊ သခင္ဗစိန္အုပ္စုကေရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔က သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းအုပ္စုကျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း တို႔က သခင္ဗစိန္အုပ္စုက ျဖစ္ပါတယ္။
ဟိုင္နန္ကၽြန္းမွာ ဒီႏွစ္ဖြဲ႕ျပန္ဆံုေတာ့ အကြဲအျပဲေတြကို ေဘးဖယ္ထားၿပီး လြတ္လပ္ေရး အတြက္ အတူလက္တြဲဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္က အသစ္ေမြးဖြား လာတဲ့ အဖြဲ႕ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒီကေန ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ ေပါက္ဖြားလာ ခဲ့တယ္။ ဘီအိုင္ေအ ျမန္မာျပည္တြင္းျပန္၀င္လာတဲ့ အခါမွာ မူလ သူတို႕ပါခဲ့တဲ့ ဒိုဗမာအစည္းအရံုးဟာ ဘီအိုင္ေအရဲ့ မူ၀ါဒေတြအေပၚမွာ ဘယ္လိုမွ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈမရိွခဲ့ဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ေတြကို ဘီအိုင္ေအကပဲ ဦးေဆာင္ခဲ့တယ္။ ဒို႕ဗမာအစည္းအရံုး၀င္ သခင္ေတြ၊ ဗကသ ကေက်ာင္းသား ေတြက ဘီအိုင္ေအရဲ့ လက္ေအာက္ခံအျဖစ္နဲ႔ တစ္ဦးခ်င္း ပူးေပါင္း ပါ၀င္ ခဲ့ရတာကို ေတ႔ြႏုိင္ပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ဒို႔ဗမာအစညး္အရံုးက ဘီအိုင္ေအအတြက္ မူ၀ါဒေတြ ခ်ေပးခဲ့တာ၊ ဂ်ပန္နဲ႔ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးတာေတြ လုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘီအိုင္ေအေခါင္းေဆာင္ မ်ားကပဲ ဂ်ပန္နဲ႕ေဆြးေႏြးၿပီး ဂ်ပန္ေခတ္အစိုးရကို ဘယ္သူေတြ ေခါင္းေဆာင္မယ္။ ဘယ္သူေတြပါသင့္တယ္ ဆိုတာကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဒို႕ဗမာအစည္းအရံုးေခါင္း ေဆာင္မဟုတ္တဲ့ ေဒါက္တာဘေမာ္က အဓိပတိ ျဖစ္လာတာပါ။
ေနာက္ဆံုး ဂ်ပန္ကို ေတာ္လွန္မယ့္ ဖဆပလ ကို ဖြဲ႕စည္းေတာ့ ဘီအိုင္ေအ တစ္ျဖစ္လဲ ဘီဒီေအကပဲ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ဖဆပလ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႕မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဘီဒီေအက အဓိက အခန္းကပါခဲ့ တာကိုေတြ႔နုိင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္က လြတ္လပ္ေရးလႈပ္ရွားမႈကို ဦးေဆာင္မယ့္ ဖဆပလကို ဖြဲ႔စည္း ေပးခဲ့ တယ္ဆုိတာ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္းအေျခအေနကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း ေရာင္စံုေသာင္းက်န္း မႈ ေတြၾကားက ဖဆပလ အစိုးရတည္ျမဲေအာင္ စစ္တပ္ကပဲၾကားကန္ေပးခဲ့ရသလို တည္ျမဲ- သန္႔ရွင္းကြဲေတာ့ လည္း စစ္တပ္ကပဲ အိမ္ေစာင့္အစိုးရအျဖစ္တာ၀န္ယူခဲ့ရတာပါ။ ဒီအျဖစ္ အပ်က္ေတြက စစ္တပ္က အမ်ိဳးသား ႏုိင္ငံေရးမွာ အဓိကအခန္းကပါသင့္တယ္ ဆိုတဲ့အယူအဆကို ခိုင္မာေစတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ၆၂ ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းၿပီးေတာ့လည္း စစ္တပ္ကပဲ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီကို ဖြဲ႕ေပးခဲ့သလို ဒီပါတီရပ္တည္ ႏုိ္င္ဖို႔ အဓိက ေနရာက ပါခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။


ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အခုမ်ိဳးဆက္သစ္စစ္ဗိုလ္ေတြအထိ သူတို႕အေနနဲ႕ စစ္တပ္အေနနဲ႕ အမ်ိဳးသား ႏုိင္ငံေရးမွာ အဓိကအခန္းက ပါသင့္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ Legitimate Cause ျဖစ္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါက အလယ္အလတ္အဆင့္ရိွတဲ့ စစ္ဗိုလ္ တစ္ဦးနဲ႔ ေဆြးေႏြးခြင့္ရခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူ႕ကို ဘာျဖစ္လို႕ စစ္တပ္က ႏုိ္င္ငံေရးထဲမွာ ပါခ်င္တာလည္းလို႕ ေမးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ကြဲၾက၊ ၿပဲၾကလို႕ သူပုန္ေတြေပၚလာေတာ့ တိုက္ရတာက်ဴပ္တို႕ ေသရတာက်ဳပ္တို႕ ၾကားက အေနအစားပ်က္တာက ျပည္သူ ေတြ။ ဒီေတာ့ အေရးၾကံဳရင္ ေသရမယ့္ က်ဳပ္တို႕က သူတို႕လုပ္ေနတာ ေကာင္း၏ဆိုး၏ အၾကံေပးခြင့္မရိွရ ဘူးလား၊ ၀င္ေဆြးေႏြးခြင့္မရိွရဘူးလား၊ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာလို ႏုိ္င္ငံေရး အျငင္းပြားမႈေတြကို လႊတ္ေတာ္ အတြင္းမွာဘဲ ဒီမိုကေရစီနည္းက်ေျဖရွင္းေနလို႔ကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ဘာစိတ္ပူစရာရိွသလဲ လို႕ ျပန္ေျပာပါတယ္။
သူကေတာ့ သူနားလည္သလို ေျပာလိုက္တာပါဘဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ စစ္သားအေတာ္ မ်ားမ်ား ရဲ့ ခံစားခ်က္ကို ထင္ဟပ္တယ္လို႕ေတာ့ ထင္ပါတယ္။ ဒီအယူအဆဟာ ဒီမိုကေရစီစံေတြနဲ႔ ညီတယ္လို႔ေတာ့ မေျပာလိုပါ။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခဲ့တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျပန္ၾကည့္ မယ္ဆိုရင္ေတာ့ စစ္တပ္ရဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္တယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ အမ်ိဳးသားညီလာခံမွေျပာတဲ့အခ်က္ အမ်ိဳးသား ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑တြင္ တပ္မေတာ္မွ ပါ၀င္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ေရး ဆိုတာကို အဓိပၸါယ္ ေကာက္ယူရင္ ဦးေဆာင္မႈအခန္းက႑ကို သူတစ္ဦးတည္းယူထားမယ္လို႕ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ အျခားအဖြဲ႕ ေတြနဲ႕အတူ သူလည္းပါမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာလို႕ ျမင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ စစ္တပ္က ဘာကို စိုးရိမ္ေနသလဲ၊ ဘယ္လိုအခန္းကပါခ်င္တာလည္း ကၽြန္ေတာ္ဆက္ေဆြးေႏြးပါ့မယ္။

No comments:

Post a Comment